راهبرد ایران در فناوری غنی سازی اورانیوم: دلایل و پیامدها
(ندگان)پدیدآور
دارینی, علی اکبرنوع مدرک
Textمقاله پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
این پژوهش قصد دارد فرایند دستیابی ایران به فناوری غنیسازی اورانیوم را توضیح دهد و عوامل مؤثر در تصمیم راهبردی جمهوری اسلامی در پیگیری این برنامه را تبیین کند. یورش نظامی عراق و تحریمهای تسلیحاتی و اقتصادی غرب در دهه ۱۹۸۰، این پند گرانسنگ را به نظام تازه تأسیس جمهوری اسلامی داد که باید نیرومند شود و ـ بدون اینکه قوانین بینالمللی را زیر پا بگذارد ـ بازدارندگی پایدار فراهم کند. هدف کلیدی این مقاله پاسخگویی به این پرسش است که قصد ایران از دنبال کردن فناوری غنیسازی اورانیوم چه بود و چه الزاماتی آن را وادار ساخت پا در این راه پرهزینه بگذارد؟ یافتههای پژوهش بر پایة روش تحقیق تاریخی نشان میدهد ایران با هدف به دست آوردن اهرمی نیرومند، معتبر و قانونی در چارچوب پیمان منع گسترش جنگافزارهای هستهای (NPT) و ایجاد بازدارندگی مشروع دست به غنیسازی اورانیوم زد تا بیگانگان در اندیشة یورش نظامی یا تغییر رژیم نباشند. دستیابی به توانمندی حصار هستهای به ایران میدان داد نه تنها توانمندی تکنولوژیکی خود را به عنوان مایة غرور ملی و نماد خودباوری به نمایش بگذارد بلکه قدرت چانهزنی خود در عرصة جهانی را نیز افزایش دهد. این پژوهش نتیجه میگیرد که ایران با تکمیل فرایند غنیسازی اورانیوم و رویکرد «تعامل سازنده» توانست غرب را وادار سازد جمهوری اسلامی را همانگونه که هست به رسمیت بشناسد و به یک معاملة بزرگ با ایران تن دهد.
کلید واژگان
فناوری غنی سازی اورانیومحصار هسته ای
غرور ملی
بازدارندگی مشروع
تعامل سازنده
سیاست خارجی
شماره نشریه
30تاریخ نشر
2019-05-221398-03-01
ناشر
مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوریCenter of Strategic Studies
سازمان پدید آورنده
دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات منطقهای (آمریکای شمالی) دانشگاه علامه طباطباییشاپا
2538-50382538-4929




