بررسی رشد و برخی خصوصیات گندم رقم الوند در شرایط کم‌آبیاری و محلول‌پاشی پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات

Abstract

چکیده به منظور بررسی اثر کم­آبیاری و محلول­پاشی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات بر برخی صفات فیزیولوژیک گندم زمستانه(<em>Triticum aestivum</em> L.) رقم الوند، آ‌زمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 88-1387 در ایستگاه تحقیقاتی کشاورزی و منابع طبیعی یاسوج اجرا شد. فاکتور اصلی شامل رژیم آبیاری در سه سطح (آبیاری کامل، قطع آبیاری از ابتدای ظهور ساقه تا مرحله ظهور سنبله و قطع آبیاری از مرحله ظهور سنبله تا انتهای دوره رشد گیاه) و فاکتور فرعی شامل کاربرد پنج سطح کودی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات به مقادیر صفر(محلول‌‌پاشی فقط با آب به عنوان شاهد)، 3، 6، 9 و 12 کیلوگرم در هکتار KH₂PO₄ به صورت محلول­پاشی برگی بود. نتایج نشان داد که اثر رژیم­های مختلف آبیاری و محلول­پاشی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات بر کلیه صفات مورد بررسی معنی‌دار بود. همچنین برهمکنش رژیم آبیاری و محلول­پاشی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات بر صفات شاخص­های رشد و عملکرد دانه معنا­دار بود. تنش خشکی سبب کاهش غلظت کلروفیل و غلظت فسفر برگ پرچم و افزایش غلظت پرولین و قندهای محلول برگ پرچم و پروتئین دانه شد<em>.</em> محلول­پاشی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات نیز سبب افزایش غلظت فسفر، پرولین و قندهای محلول برگ پرچم و پروتئیندانه گردید. محلول­پاشی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات تنها در شرایط تنش خشکی باعث بهبود شاخص­های رشد و عملکرد دانه شد و در شرایط آبیاری کامل بین سطوح محلول­پاشی ‌پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات تفاوت معنا­دار مشاهده نشد.

<br clear="all" />