کارکرد سیاسی هیأت های مذهبی در ایران ( با تأکید بر دوران جمهوری اسلامی ایران)

Abstract

<em>در این پ‍ژوهش سعی بر این است تا با نگاهی تاریخی </em><em>–</em><em> تحلیلی و در قالب روش ساختی</em><em>کارکردی به کارکرد سیاسی انواع هیأت‌ های مذهبی در ایران (با تأکید بر دوران جمهوری اسلامی ایران) در کاهش و مهار بحران‌های سیاسی بپردازد. لذا با بررسی‌ های صورت گرفته، می‌توان چندین نوع هیأت‌ مذهبی را از یکدیگر و با معیارهای متفاوتی از یکدیگر بازشناساند و تفکیک کرد. اما اگر بخواهیم از منظر سیاسی به طور عام و کارکرد سیاسی به طور خاص به موضوع هیأت‌ های مذهبی نظری افکنیم، بایستی آنها را در دو دسته کلی جای دهیم:</em><em>هیأت‌های معتقد به اسلام </em><em>عرفی (یعنی اعتقاد به جدایی دین از سیاست) و هیأت‌های معتقد به اسلام سیاسی (یعنی معتقد به پیوند دین و سیاست)؛ با این نگاه هیأت‌های مذهبی دسته اول فاقد کارکرد سیاسی هستند و در بحران‌ها و مسائل سیاسی نقشی منفعل و تبعی را ایفا می‌کنند. اما دستة دوم دارای کارکرد سیاسی هستند و سعی دارند بر فضای سیاسی تأثیر بگذارند. در این پژوهش به واسطة مؤلفه ‌ها و نیز نگاه تاریخی، کارکرد سیاسی انواع هیأت‌ های مذهبی در باب کاهش بحران‌های سیاسی مورد واکاوی قرار می‌گیرد.</em>