ژنتیک جمعیت عروسماهی اصفهانی (Petroleuciscus esfahani) (ماهیان استخوانی، کپورماهیان) در رودخانه زایندهرود، ایران
چکیده
جمعیتهای عروسماهی اصفهانی (Petroleuciscus esfahani) در رودخانه زایندهرود با استفاده از پنج جفت نشانگر مولکولی ریزماهواره بر روی 120 نمونه بالغ صید شده از چهار ایستگاه: چشمه دیمه، خرسونک، چمگردان و پل صفائیه ارزیابی شد. تمامی جایگاههای بررسی شده چندشکل بودند. تعداد 54 آلل برای پنج جایگاه تولید شد که در محدوده 6 آلل در جایگاه CnaB-030 و 17 آلل در جایگاه Ca3 قرار داشت. میانگین تعداد آلل مشاهده شده در جمعیت چشمه دیمه برابر با 6/9 عدد و در سایر جمعیتها برابر با 6/8 عدد بود. میانگین هتروزیگوسیتی مشاهده شده برای 5 جایگاه در گستره 92/0 تا 1 قرار داشت که بیانگر سطح بالای تنوع ژنتیکی در هر جمعیت بود. در اغلب موارد، انحراف از تعادل هاردی-واینبرگ در آزمون جایگاه-جمعیت، عمدتاًً به علت افزایش هتروزیگوسیتی مشاهده شد. حداقل و حداکثر فاصله ژنتیکی به ترتیب بین جمعیتهای چشمه دیمه-خرسونک و چشمه دیمه-چمگردان محاسبه شد. نتایج مقادیر اندک اما معنیدار FST را در مقایسه جفت جمعیتها نشان داد. مطالعه حاضر، حضور چهار جمعیت متفاوت عروسماهی اصفهانی را در رودخانه نشان داد که میتواند بیانگر اثر تکهتکه شدن زیستگاه بر جمعیت ژنتیکی عروسماهی اصفهانی باشد.
کلید واژگان
ریزماهوارهعروسماهی اصفهانی (Petroleuciscus esfahani)
جمعیت
رودخانه زایندهرود
جانوری بیوسیستماتیک
شماره نشریه
21تاریخ نشر
2014-12-221393-10-01
ناشر
معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه اصفهانUniversity of Isfahan
سازمان پدید آورنده
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، 84156-83111، ایرانگروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، 84156-83111، ایران
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، 84156-83111، ایران
گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
شاپا
2008-89062322-2190
