چینه‌نگاری سکانسی جغرافیای دیرینه سازند آسماری (الیگوسن ـ میوسن) در شمال خاوری حوضه دزفول و جنوب حوضه لرستان، جنوب باختر ایران

Abstract

سازند آسماری یک واحد اساساً کربناته به سن الیگوسن- میوسن پیشین می‌باشد و یکی از مهم­ترین مخازن هیدروکربنی حوضه زاگرس را تشکیل می‌دهد. تغییرات رخساره‌ای این سازند که حاصل نوسانات سطح دریا و حرکات تکتونیکی می‌باشد، می‌تواند مناطقی مستعد برای تشکیل تله‌های چینه‌شناسی ایجاد کند. هدف از مطالعه حاضر بازسازی جغرافیای دیرینه سازند آسماری در شمال فرو‌رفتگی دزفول و جنوب خاوری حوضه دزفول می‌باشد. به این منظور، مقاطع نازک تهیه شده از خرده‌های حفاری و نمودارهای صوتی - الکتریگی و گاما متعلق به سه برش زیرزمینی شامل چاه‌های دانان، دالپری و چشمه‌خوش 6 و برش‌های چینه‌نگاری چناره و کاسه‌ماست مورد مطالعه قرار گرفتند. مطالعات صحرائی و میکروسکوپی نشان می‌دهد که حوضه رسوبی سازند آسماری یک شلف زاویه‌دار و پلاتفرم ایزوله بوده و در زمان آکیتانین به یک رمپ کربناته تبدیل شده است. در این زمان بخش تبخیری کلهر در هنگام کمترین سطح آب دریا انباشته شده است که نشان‌دهنده انفصال و جدا‌ افتادگی دریای سازند آسماری از دیگر آب‌های آزاد می‌باشد.