مکان یابی بهینه گردشگری با استفاده از تکنیک سوآت وتصمیم گیری چند معیاره فازی (مطالعه موردی دهستان دولت اباد شهرستان داراب)

Abstract

گردشگری روستایی جزئی از صنعت گردشگری است که می‌تواند نقش عظیمی در توسعه و عمران نواحی روستایی ایفا نماید . بنابراین ضروری است با شناسایی توانایی‌ها و پتانسیل‌های گردشگری گامی موثر در راه توسعه روستایی و کمک به رشد و ترقی اقتصاد روستا برداشته شود. تحقیق حاضر از لحاظ هدف (کاربردی) و از لحاظ گرداوری اطلاعات (توصیفی) می باشد.ابزار گرداوری اطلاعات ترکیبی از کتابخانه ای و میدانی می باشد .هدف از این پژوهش انخاب بهترین مکان جهت گردشگری روستایی در دهستان دولت اباد می باشد جهت این منظور ابتدا با استفاده از تکنیک سوات به بررسی نقاط قوت و ضعف منطقه پرداخته شده است.نتایج حاصل از کاربرد مدل سوآت نشان می دهد، نقاط قوت گردشگری دهستان دولت آبادبه مراتب بیشتر از نقاط ضعف و تهدید آن می باشد و این امر گواهی بر قابلیت دهستان دولت آباد جهت ایجاد دهکده گردشگری است سپس با تکنیک جند معیاره فازی و همپوشانی لایه های اطلاعاتی مکانیابی بهینه گردشگری در منطقه مورد مطالعه شناسایی شده است.نتایج حاکی از این تکنیک بیانگر ان است که بهترین مکان جهت گردشگری روستایی در قسمت شمالی و شمال غربی دهستان می باشد.