الگوی سنجش تأثیر ساختار شکست ریسک بر اهداف پروژه‌های عمرانی شهرداری اصفهان با رویکرد معادلات ساختاری

Abstract

امروزه شیوۀ درست مدیریت ریسک پروژه‌ها یکی از مهم‌ترین گام‌های مدیریت پروژه در سازمان‌های پروژه‌محور است؛ ازاین‌رو هدف پژوهش حاضر تببین مدل تأثیر ابعاد مختلف مؤلفه‌های ساختار شکست ریسک بر اهداف پروژه‌های عمرانی شهرداری اصفهان است. پژوهش حاضر ازحیث هدف، کاربردی و براساس شیوۀ اجرا و گردآوری داده‌ها، توصیفی پیمایشی از نوع هم‌بستگی است. جامعۀ آماری پژوهش براساس نمونه‌گیری هدفمند در مناطق پانزده‌‌گانۀ شهرداری اصفهان تنظیم شده است. ساختار شکست ریسک با استفاده از مصاحبه با سؤالات باز و نیمه‌ساختاریافته، تدوین شده است. برای گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌ای استفاده شده که روایی است و پایایی آن تأیید شده است. بعد از تأیید نرمال‌بودن داده‌ها از تکنیک مدل‌یابی معادلات ساختاری PLS برای بررسی فرضیات در سطح سوم ساختار شکست ریسک پروژه‌های عمرانی شهرداری اصفهان برای تحلیل میان‌سطحی فرضیات استفاده شده است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد در سطح سوم ساختار شکست ریسک 28 متغییر به‌منزلۀ فرضیۀ اصلی تأثیر مثبت و معناداری دارند؛ همچنین از 131 فرضیۀ فرعی پژوهش، 32 متغیر تأثیر مثبت و معناداری دارند و دستۀ ریسک حاصل از مشاور دارای تأثیر مثبت و معنی‌داری بر اهداف پروژه است؛ همچنین نتایج نشان می‌دهد دستۀ ریسک حاصل از طراحی فاز یک پروژه‌ها بر طراحی فاز 2 بیشترین تأثیر مثبت و معنی‌دار را دارد.