تغییرات فاکتورهای خونی آزمایشگاهی در عفونت کرونا

Abstract

کرونا ویروس ها خانواده بزرگی از ویروس‌ها هستند که با توجه به شواهد ، می‌توانند عامل بروز بیماری‌هایی نظیر یک سرماخوردگی ساده، تا بیماری‌های شدیدتری چون سندرم خاورمیانه "مرس"(MERS) و یا حتی شدیدتر از آن مثل سندرم حاد تنفسی "سارس" (SARS) شوند.در سال 2019 سری جدید کرونا ویروس، در شهر ووهان چین شناسایی شد که علائم خفیف تا بسیار شدید تنفسی را از خود نشان داده است که پیش از آن در انسان مشاهده نگردیده(8) و همچنین در بسیاری از کشورها ازجمله ایران عزیزمان دارای شیوع بالایی است. ویروس کرونای انسانی از طریق قطره‌های آلوده که با سرفه یا عطسه پخش می‌شوند، یا تماس با دست‌ها، سطوح یا اشیاء آلوده از کسی که ویروس کرونا دارد به دیگرانی که با او تماس نزدیک دارند منتقل می‌شوند .فاصله زمانی بین وقتی‌که یک نفر در معرض ویروس قرار می‌گیرد تا وقتی‌که عوارض برای اولین بار ظاهر می‌شوند معمولاً می‌تواند از 2 تا 14 روز باشد. به این دلیل، از کسانی که احتمالاً با یک مورد تائید شده تماس داشته‌اند خواسته می‌شود که خودشان را برای 14 روز قرنطینه کنند. اغلب در بیماران درگیر عفونت علائمی نظیر تب، سرفه، تنگی نفس ،بدن‌درد و ... مشاهده‌شده و در موارد شدیدتر، عفونت می‌تواند باعث بروز عوارض حاد تنفسی و ریوی و حتی مرگ شود.روش‌های تشخیصی بیماری حاصل از این ویروس انجام آزمودن مولکولیPCR ، از نمونه خلط بیمار که می‌تواند ماده ژنتیکی ویروس را مشخص کند و همین‌طور سی‌تی‌اسکن ریه برای مشاهده درگیری عفونت ریوی و همین‌طور تست‌های آزمایشگاهی مکمل می‌باشد. انجام آزمودن‌های آزمایشگاهی مکمل که در این مقاله به آن‌ها پرداخته‌شده ، درروند تشخیص وپایش درمان این ویروس نوظهور کمک شایانی به گروه‌درمانی نموده است