ارتباط میان کیفیت محیط درمانی با کاهش اضطراب و مقایسه میزان اضطراب در بین دو گروه از مراکز اقامتی میان‌مدت درمان سوءمصرف مواد

Abstract

اضطراب یکی از مشکلات عمده‌ای است که مصرف‌کنندگان مواد مخدر با آن مواجه‌اند و به همراه برخی اختلالات روانی دیگر نقش مهمی در ادامه‌ی اعتیاد فرد و حتی بازگشت مجدد به اعتیاد پس از یک دوره‌ی ترک را فراهم می‌کند. لذا استفاده از راهکارهایی که موجب کاهش اضطراب در طول درمان گردد، می‌تواند امید موفقیت در درمان را افزایش داده و تأثیری محسوس بر کاهش اعتیاد جامعه داشته باشد. پژوهش حاضر از نوع علّی-تطبیقی بوده و جامعه آماری آن را کلیه معتادین بستری در مراکز اقامتی میان‌مدت ترک اعتیاد شهر تهران دارای مجوز از سوی سازمان بهزیستی تشکیل می‌دهند که از این میان 40 نفر از اعضای دو کمپ (یک کمپ با معیارهای کیفی و خدمات‌رسانی بالا و کمپ دیگر با معیارهای کیفی و خدمات‌رسانی پایین) با روش نمونه‌گیری هدفمند از سوی سازمان بهزیستی شهر تهران برای مطالعه تأثیرات محیط کمپ بر کاهش اضطراب معتادین معرفی گردید. یافته‌های پژوهش ارتباط معناداری را میان بالا بودن کیفیت معماری و خدمات‌رسانی با کاهش اضطراب در میان معتادین نشان می‌دهد.