تحلیل استراتژیک نیروی انسانی فرماندهی انتظامی استان قزوین

Abstract

از آنجا که امروزه منابع انسانی با ارزش ترین عامل تولید و مهم ترین سرمایه هر سازمان و منبع اصلی زاینده مزیت رقابتی و ایجادکننده قابلیت های اساسی هر سازمان است، یکی از عمده ترین برنامه‌ریزی های سازمانی، برنامه‌ریزی منابع انسانی است. بنابراین هدف این پژوهش تدوین استراتژی های مناسب نیروی انسانی فرماندهی انتظامی استان قزوین. در سال 1392 می باشد. عوامل موثر بر نیروی انسانی سازمان عبارتند از: عوامل محیطی؛ عوامل سازمانی؛ عوامل نهادی و عوامل فنی و همچنین اجزاء اصلی مدیریت منابع انسانی با نگرش استراتژیک. برای تدوین استراتژی منابع انسانی، مدل های نقاط مرجع راهبردی؛ مدل LENS؛ مدل مدیریت استراتژیک مزیت کارکنان (تئوری نظام ها)؛ مدل مبتنی بر فرهنگ سازمانی؛ مدل مبتنی بر کسب و کار؛ مدل هماهنگی راهبردی (مدل سازگاری) وجود دارند. تحقیق حاضر از جنبه هدف کاربردی و روش آن با توجه به ماهیت جمع آوری داده ها از نوع توصیفی – پیمایشی می باشد. جامعه آماری تحقیق، شامل 60 نفر از مدیران عالی و میانی فرماندهی انتظامی استان قزوین می باشد. برای نمونه گیری از روش نمونه گیری تمام سرشماری استفاده می گردد (n = N.). ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته می باشد که مشتمل بر 70 سؤال در چهار بعد فرصت، تهدید، قوت و ضعف نیروی انسانی طراحی گردیده است. بر اساس یافته ها، جمع امتیاز نهایی عوامل خارجی فرایند ورودی منابع انسانی عدد 80/2 می باشد که بیانگر فرصت های نسبی در فرایند ورودی مدیریت منابع انسانی فرماندهی انتظامی استان قزوین می باشد. همچنین جمع امتیاز نهایی عوامل داخلی فرایند ورودی منابع انسانی عدد 60/2 می باشد که بیانگر قوت نسبی در فرایند ورودی مدیریت منابع انسانی می باشد. همچنین، جمع امتیاز نهایی عوامل داخلی فرایند خروجی منابع انسانی عدد 17/2 می باشد که بیانگر ضعف نسبی در فرایند خروجی مدیریت منابع انسانی می باشد. بنابراین، از بین استراتژی های تدوین شده، تمامی استراتژی های تهاجمی و تعدادی از استراتژی های محافظه کارانه و رقابتی، به عنوان استراتژی های مطلوب فرایند ورودی منابع انسانی می تواند معرفی شود. همچنین، از بین استراتژی های تدوین شده، تمامی استراتژی های تدافعی و تعدادی از استراتژی های محافظه کارانه و رقابتی به عنوان استراتژی های مطلوب فرایند خروجی منابع انسانی می تواند معرفی شود. پیشنهاد می گردد سازمان، در فرایند ورودی منابع انسانی، استراتژی های تهاجمی و در فرایندهای نگهداری و خروجی منابع انسانی، استراتژی های تدافعی مورد تاکید قرار گیرد.