بررسی علل و عوامل مؤثر بر نزاع دسته جمعی در استان قزوین (مطالعه موردی زندانی‌های محبوس در زندان)

Abstract

نزاع و درگیری نوعی بی‌نظمی در روابط اجتماعی میان افراد و گروه‌های حاکم در جامعه می‌باشد که در عصر حاضر یکی از مهم‌ترین مسائل اجتماعی محسوب می‌شود. این مسأله پیامدهای اجتماعی گوناگونی را در برداشته که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به کاهش ابعاد امنیت در جامعه اشاره نمود. این مقاله با هدف بررسی علل و عوامل مؤثر بر نزاع و درگیری در میان زندانی‌های محبوس در زندان قزوین بر اساس مدل هیرشی (وابستگی به خانواده، تعهد به فعالیت‌های روزمره، مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی، اعتماد به هنجارها، قوانین اجتماعی و مذهبی) انجام شده است. روش به کار رفته در این مقاله، روش توصیفی از نوع پیمایشی می‌باشد. جمعیت آماری شامل مردان جوان بین سنین 18 تا 35 سال است که تعداد آن‌ها در زمان انجام تحقیق در زندان جوبیندر قزوین 400 نفربوده است. نتایج پژوهش در راستای دستیابی به هدف اولیه پژوهش، بیان‌گر آن است که چهار عامل اعتقادجوانان به هنجارها، قوانین اجتماعی و مذهبی، فعالیت روزانه و تعلق خاطر به خانواده بین فرد و جامعه ایجاد پیوند می‌کنند. همچنین میزان ضعف یا قوت هر کدام از این موارد در میزان گرایش به ارتکاب جرم افراد مؤثر است. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌های تحقیق نشان می‌دهد دو متغیر درگیری و مشارکت در نقش‌ها و فعالیت‌های اجتماعی و تعلق خاطر به خانواده و دیگر نهاد‌های اجتماعی، در گرایش به ارتکاب جرم مؤثر هستند. دو فرضیه دیگر تحقیق یعنی میزان اعتقاد به هنجارها و قوانین اجتماعی و مذهبی و میزان تعهد اجتماعی، رابطه همبستگی با ارتکاب جرم نداشتند.