جایگاه حفاظتی بلوط‌های ایران

Abstract

بلوط (.Quercus L) مهمترین جنس درختی تیره راش در جنگل‌های ایران بوده و بیشترین تنوع گونه‌ای آن در جنگل‌های زاگرس قابل مشاهده است. با توجه به روند روزافزون تخریب جنگل‌ها و بیم نابودی گونه‌های با ارزش بلوط، در این پژوهش سعی شد جایگاه حفاظتی بلوط‌های بومی ایران مشخص شود. براساس جدیدترین شیوه‌نامه‌های IUCN و با استفاده از سه معیار محدوده پراکنش، سطح اشغال و تعداد پایه‌های بالغ، جایگاه حفاظتی بلوط‌های ایران تعیین شد. براساس نتایج به‌دست‌آمده، آرایه Q. rubur subsp. pedunculiflora در طبقه «در بحران انقراض» و آرایه‌های Q. petraea subsp. iberica، Q. infectoria subsp. boissieri، Q. persica، Q. macranthera، Q. libani، Q. castaneifolia subsp. castaneifolia و Q. brantii var. belangeri در طبقه «آسیب‌پذیر» قرار گرفتند که نیاز به حفاظت دارند. در این میان فقط آرایه Q. brantii var. brantii در طبقه «نزدیک به تهدید» قرار گرفت. در صورت ادامه روند تخریب در جنگل‌های ایران این امکان وجود دارد که این آرایه نیز در آینده نزدیک نیاز به حفاظت داشته باشد.