دانش سنتی مرتبط با جنگل، بخش چهارم: یکان مدیریت در جنگل های زاگرس

Abstract

سازماندهی، فرآیندی است که طی آن تقسیم کار بین افراد و گروه­‌های کاری و هماهنگی بین آنها به‌‌منظور کسب هدف­‌ها انجام می‌شود. تقسیم کار سبب به­‌وجود آمدن سلسله‌مراتب (Hierarchy) در سازمان­‌ها می‌­شود. سلسله‌مراتب، نظم و ترتیب پست­‌ها را در سازمان‌­ها مشخص می‌­کند. به­‌ طرح سلسله‌مراتب در سازمان­‌ها، ساخت سازمانی (Organizational structure) می‌­گویند (زند بصیری، 1393). سازماندهی ابعاد گسترده‌­ای دارد مانند سازماندهی نیروی انسانی، سازماندهی سطح مورد عمل، سازماندهی تولید و سازماندهی فرآیندهای کاری. در زمینه سطح مورد عمل در جنگل، فرآیند سازماندهی مکانی (Territorial Organization) مفهوم پیدا می­‌کند. طی فرآیند سازماندهی مکانی، جنگل به قسمت­‌هایی تقسیم می­‌شود. سپس، وظایف و نقش­‌های گوناگون به سطح جنگل تخصیص می‌­یابد (فاتحی و همکاران، 1388؛ زند بصیری و همکاران، 1390). سازماندهی مکانی، مبنای نظم زمانی- مکانی و اجرای شیوه‌نامه‌ها و فعالیت‌های مختلف حفاظتی، پرورشی، احیایی، بهره‌برداری و در نهایت برنامه‌­ریزی و مدیریت جنگل بوده و به­‌عبارت دیگر، اساس تهیه طرح­‌های مدیریت جنگل را شامل می‌شود...