بررسی تاثیر مانسون بر تنوع زیستی زئوپلانکتون های سواحل شرقی چابهار (دریای مکران)

Abstract

<strong>نقش و اهمیت زئوپلانکتون­ ها در زنجیره‌ غذایی و هرم اکولوژیک اکوسیستم دریایی از جایگاه ویژه ­ای برخوردار است. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر مانسون بر تنوع زیستی زئوپلانکتون­ های سواحل شرقی چابهار می­ باشد. نمونه­ برداری از سواحل شرقی چابهار با استفاده از تور مخروطی زئوپلانکتون با چشمه‌ 100 میکرون و با دهانه 30 سانتی­ متر به ­صورت کشش افقی، در 8 ایستگاه در مناطق خلیج چابهار، بریس و رمین طی 4 فصل از تابستان 1395 تا بهار 1396 انجام گرفت. با توجه به نتایج، رده پاروپایان 66/87 درصد از جمعیت زئوپلانکتون‌ها را به ­خود اختصاص دادند. پس از رده پاروپایان، نرم‌ تنان دوکفه ­ای (7/53 درصد)، سالپ­ سانان (6 درصد)، بیش ­ترین حضور و رده ­های پرتاران، سرطناب داران، استراکودا کم­ ترین حضور (در مجموع با 2/22 درصد) را در فصول مختلف نمونه ­برداری شامل شدند. بالاترین و پایین‌ترین شاخص شانون به ترتیب در فصل پاییز (3) و بهار (0/99)، بالاترین و پایین‌ ترین شاخص غالبیت به ­ترتیب در فصل پاییز و زمستان (0/95) و تابستان و بهار (0/94) و بالاترین و پایین‌ترین شاخص یکنواختی به ­ترتیب در فصل پاییز و بهار (0/97) و تابستان (0/94) محاسبه شد. با توجه به نتایج حاصل از تحقیق، ساختار اجتماعات زئوپلانکتون‌ های این منطقه تحت تأثیر تغییرات ناشی از بادهای مانسون و جریان ­های فراچاهنده ساحلی می ­باشد. چرخه تولید و نوسانات فصلی زئوپلانکتون‌ ها بستگی به پاسخی دارد که محیط به این تغییرات می­ دهد. در نتیجه، هنگامی­ که موجودات زئوپلانکتونی در معرض اختلالات شدید (مانسون) قرار دارند، چند گونه به گونه غالب تبدیل می‌ شوند و یکنواختی گونه ­ای کاهش یابند.</strong>