اثر سطوح مختلف ویتامین B12 در پرورش توام ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) و گیاه زعفران (Crocus sativus) و بررسی تاثیر آن بر عملکرد گیاه و شاخص های رشد و بیوشیمیایی خون ماهی

Abstract

<strong>به ­منظور بررسی اثر افزودن سطوح مختلف ویتامین </strong><strong>B₁₂</strong><strong> به آب در یک سازگان توام ماهی تیلاپیای نیل </strong><strong>(</strong><strong><em>Oreochromis</em></strong><strong> <em>niloticus</em></strong><strong>)</strong><strong> و گیاه زعفران </strong><strong>(</strong><strong><em>Crocus sativus</em></strong><strong>)</strong><strong>،­ تعداد 240 قطعه ماهی تیلاپیای نیل 1/5</strong><strong>±</strong><strong>12/5 گرمی و 120 عدد پیاز گیاه زعفران به شکل کاملاً تصادفی به 12 واحد آزمایشی وارد شدند و تحت تاثیر تیمارهای هفتگی 0، 10، 20، و 30 میلی­ گرم ویتامین </strong><strong>B₁₂</strong><strong> در هر لیتر آب به ­مدت 60 روز قرار گرفتند. در پایان، شاخص­ های رشد ماهی از قبیل درصد افزایش وزن، نرخ رشد ویژه، نرخ تبدیل غذایی و نرخ کارایی پروتئین تغییر معنی داری در بین تیمارهای آزمایش نشان نداد (0/05</strong><strong>≤</strong><strong>P</strong><strong>). وزن ریشه گیاه زعفران در تیمار 30 میلی­ گرم بر لیتر ویتامین به شکل معنی­ داری از سایر تیمارها بیش ­تر بود و طول برگ گیاه زعفران در تیمارهای 20 و 30 میلی ­گرم بر لیتر ویتامین به ­ترتیب کاهش معنی­ دار داشت. سنجش برخی شاخص­ های بیوشیمایی خون ماهی نیز نشان داد محتوای پروتئین کل، گلوکز و کورتیزول موجود در سرم خون ماهی در تمام تیمارها از نظر آماری برابر بود (0/05</strong><strong>≤</strong><strong>P</strong><strong>). اما محتوای آنزیم آلکالین فسفاتاز و آسپارتات آمینوترانسفراز سرم خون ماهی، در تیمار 30 میلی ­گرم بر لیتر ویتامین از سایر تیمارها بیش ­تر بود (0/05</strong><strong>≥</strong><strong>P</strong><strong>). نتایج بیان­گر این است که افزودن 10 تا 20 میلی­ گرم ویتامین </strong><strong>B₁₂</strong><strong> به آب سازگان کشت توام گیاه زعفران و ماهی تیلاپیای نیل، می­ تواند سبب بهبود رشد و عملکرد گیاه زعفران شود.</strong>