اثر استرس نگه داری در شرایط اسارت بر تغییرات شاخص‌های فیزیولوژیک موثر در تولیدمثل ماهی ماده سفید دریای خزر (Rutilus frisii kutum)

Abstract

<strong>ماهیان </strong><strong>استخوانی </strong><strong>دریای </strong><strong>خزر </strong><strong>از جمله </strong><strong>مهم ­ترین </strong><strong>و </strong><strong>با ارزش </strong><strong>ترین </strong><strong>ماهیان </strong><strong>این </strong><strong>دریا</strong> <strong>می </strong><strong>باشند، </strong><strong>که </strong><strong>متأسفانه </strong><strong>ذخایر </strong><strong>آن </strong><strong>در </strong><strong>سال ­های </strong><strong>اخیر به دلایل </strong><strong>متعدد </strong><strong>رو </strong><strong>به </strong><strong>کاهش </strong><strong>نهاده </strong><strong>است</strong><strong>.</strong><strong> تحقیق حاضر، به ­منظور بررسی اثر استرس نگه ­داری بر تغییرات شاخص‌ های فیزیولوژیک موثر در تولیدمثل ماهیان مولد سفید دریای خزر انجام شد. ماهیان برای تطابق با شرایط جدید به ­مدت 3 روز دوره سازگاری را طی کردند و سپس ‌به ­‌طور </strong><strong>تصادفی و به تعداد مساوی (10 عدد در هر مخزن) در 3 مخزن فایبرگلاس (گروه شاهد، تیمار اول، تیمار دوم) توزیع و به ­مدت 10 روز در شرایط اسارت نگه ­داری شدند. بعد </strong><strong> </strong><strong>از 10 روز نگه ­داری، به ماهیان تیمار</strong><strong>اول و دوم هورمون محرک رسیدگی جنسی </strong><strong>(</strong><strong>Ovaprim</strong><strong>) </strong><strong>تزریق شد. از نمونه ­ها</strong><strong> طی </strong><strong> </strong><strong>3 مرحله، نمونه خون گرفته شد. نتایج نشان داد، میزان هورمون‌ 17بتااسترادیول پلاسما، بعد </strong><strong>از 10 روز نگه­ داری </strong><strong>و بعد از رسیدگی جنسی در تمام گروه های آزمایشی نسبت به قبل از شروع آزمایش کاهش یافت که</strong><strong> این کاهش بعد </strong><strong>از </strong><strong>رسیدگی </strong><strong>جنسی، نسبت به قبل</strong><strong> از شروع </strong><strong> </strong><strong>آزمایش معنی‌ دار </strong><strong> </strong><strong>بود (</strong><strong>0/05</strong><strong>></strong><strong>P</strong><strong>)</strong><strong>. میزان تستوسترون پلاسما،</strong><strong> در</strong><strong>همه </strong><strong>گروه‌های </strong><strong>آزمایشی </strong><strong>کاهش معنی‌ داری </strong><strong> </strong><strong>داشت (</strong><strong>0/05</strong><strong>></strong><strong>P</strong><strong>). </strong><strong>تغییرات سطح </strong><strong>هورمون </strong><strong>پروژسترون در تمامی گروه‌های آزمایشی معنی‌ دار نبود </strong><strong>(</strong><strong>0/05<P).</strong><strong> </strong><strong>براساس نتایج </strong><strong>این </strong><strong>تحقیق، می‌ توان بیان نمود که استرس نگه ­داری در </strong><strong>شرایط اسارت در مولدین ماده بر روی شاخص‌های فیزیولوژیک مورد بررسی، تاثیر­گذار بوده است. کاهش نسبی مقادیر پارامترهای بررسی شده موجود در پلاسمای خون این ماهیان، نظیر هورمون‌های جنسی پلاسما (17 بتا استرادیول، تستوسترون و پروژسترون) که در برخی موارد قابل ملاحظه و معنی‌ دار بود، نشان­ دهنده </strong><strong>این </strong><strong>اثرات است.</strong>