بررسی کوتیلدون در تعدادی از جورپایان خشکی زی (Crustaceae: Isopoda) در ایران
دریافت مدرک
FullText
اندازه فایل:
1.017 مگابایتنوع فايل (MIME):
PDFنوع مدرک
Textزیست شناسی (جانوری)
زبان مدرک
فارسیچکیده
تکامل جورپایان خشکی زی برای زیستن روی خشکی نیازمند سازش های ریختی، تشریحی و فیزیولوژیک بسیاری بود. وجود کیسه پرورشی یا مارسوپیوم در ماده های باردار ازجمله مهم ترین ویژگی هایی بود که امکان سکونت در زیستگاه های خشک را برای این گروه فراهم کرد. کوتیلدون ها ساختارهایی تخصص یافته می باشند که در داخل مارسوپیوم جورپایان خشکی زی پیشرفته وجود دارند. این اندام ها در ترشح مایع مارسوپیومی، تغذیه و تأمین اکسیژن برای فرزندان درون کیسه پرورشی نقش دارند. در این پژوهش کوتیلدون ها در هفت گونه از جورپایان خشکی زی شامل گونه های Protracheoniscus major، Mongoloniscus persicus، Hemilepistus elongatus، Porcellionides pruinosus، Agabiformius lentus،Porcellio evansi وPorcellio mehrdadi، از نظر شکل، اندازه، تعداد و آرایش مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که شکل کوتیلدون ها در همه گونه ها یکسان و مخروطی بود. در تمام گونه ها به جز P. major، چهار کوتیلدون و با آرایش یکی در هر یک از بندهای دوم تا پنجم وجود داشت درحالی که در این گونه، 12 کوتیلدون و با آرایش سه کوتیلدون در هر یک از بندهای دوم تا پنجم وجود داشت.
کلید واژگان
جورپایان خشکی زیمارسوپیوم
کوتیلدون
ایران
شماره نشریه
1تاریخ نشر
2019-04-211398-02-01
ناشر
شرکت مهندسین مشاور شیل آمایشShil Amayesh Consulting Engineering Company
سازمان پدید آورنده
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران، صندوق پستی: 313گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران، صندوق پستی: 313
