بررسی مورفولوژیکی آلودگی های کرمی حفره شکمی، دستگاه گوارش و چشم ماهی بنی (Mesopotamichthys sharpeyi) و شیربت (Barbus grypus) تالاب شادگان استان خوزستان

Abstract

<strong>تالاب شادگان از مهم ترین منابع طبیعی خوزستان از نظر غنای گونه ای می باشد. </strong><strong>این </strong><strong>تالاب </strong><strong>زیستگاه </strong><strong>مهم </strong><strong>انواع </strong><strong>گونه</strong><strong>های </strong><strong>آبزی </strong><strong>(</strong><strong>گونه</strong><strong>های </strong><strong>آب </strong><strong>شیرین</strong><strong> </strong><strong>و </strong><strong>گونه</strong><strong>های </strong><strong>آب </strong><strong>شور) </strong><strong>است</strong><strong>.</strong><strong> ماهی </strong><strong>بنی و ماهی </strong><strong>شیربت </strong><strong>از </strong><strong>جمله </strong><strong>گونه</strong><strong>های </strong><strong>با </strong><strong>ارزش </strong><strong>اقتصادی </strong><strong>و </strong><strong>مقاوم </strong><strong>نسبت </strong><strong>به </strong><strong>شرایط </strong><strong>نامساعد </strong><strong>محیطی </strong><strong>هستند، </strong><strong>به </strong><strong>طوری </strong><strong>که </strong><strong>در </strong><strong>آب</strong><strong>های </strong><strong>راکد </strong><strong>و </strong><strong>گرم </strong><strong>که </strong><strong>میزان </strong><strong>اکسیژن </strong><strong>آن</strong><strong>ها </strong><strong>کم ا</strong><strong>ست </strong><strong>به </strong><strong>راحتی </strong><strong>زندگی </strong><strong>می</strong><strong>کنند. این مطالعه به منظور بررسی آلودگی</strong><strong>­­</strong><strong> های کرمی حفره شکمی ، دستگاه گوارش و چشم در ماهیان مذکور در تالاب شادگان صورت گرفت. در این تحقیق تعداد 100 عدد ماهی بنی و 100 عدد ماهی شیربت صید </strong><strong>شده </strong><strong>از </strong><strong>تالاب </strong><strong>شادگان بدون درنظر گرفتن فصل خاصی و به صورت تصادفی </strong><strong>در </strong><strong>چند </strong><strong>مرحله </strong><strong>(مهر</strong><strong> 95 </strong><strong>تا </strong><strong>اردیبهشت</strong><strong> 96</strong><strong>) تهیه </strong><strong>گردید و سپس ماهیان به آزمایشگاه بخش آبزیان دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز منتقل شدند. پس از بررسی این ماهیان، انگل های </strong><strong>جدا </strong><strong>شده در </strong><strong>الکل </strong><strong>70 درصد</strong><strong> تثبیت شدند و سپس با استفاده از کلیدهای شناسایی تشخیص داده شدند. بر طبق نتایج، انگل های شناسایی شده در این بررسی شامل: دیپلوستوموم اسپاته ­سه ­اوم از چشم، کنتراسکوم، آنیزاکیس، ترماتد وارلاکرپتوترما، نئواکینورینکوس، کاویا و بوتریوسفالوس از روده ماهیان بوده است. در این مطالعه تنوع انگل</strong><strong>­</strong><strong>های کرمی در ماهی شیربت بالاتر و به جز در مورد نئواکینورینکوس شدت آلودگی نسبتا پایین است. بر اساس نتایج حاصله بیش ترین آلودگی کرمی آلودگی به انگل دیپلوستوموم اسپاته سه اوم (3</strong><strong>1</strong><strong>%</strong><strong>) بوده است.</strong>