بررسی ترکیب شیمیایی، انرژی قابل متابولیسم و روند تولید گاز ضایعات نانوایی و مقایسه آن با دانه های گندم و جو در منطقه ورامین

Abstract

<strong> این مطالعه به­منظور تعیین میزان انرژی متابولیسمی و روند تولید گاز ضایعات نان</strong><strong>­</strong><strong>های، بربری، لواش، سنگک، تافتون و مقایسه آن با گندم و جو انجام شد. انرژی متابولیسمی برای گندم، جو، بربری، لواش، سنگک و تافتون به</strong><strong>­</strong><strong>ترتیب 13/23، 12/11، 13/76، 13/53، 13/9 و 13/59 بود. بالاترین میزان انرژی متابولیسمی مربوط به سنگک و کم</strong><strong>­</strong><strong>ترین مربوط به جو بود. گندم با جو هم</strong><strong>­</strong><strong>چنین گندم و جو با انواع نان خشک در انرژی متابولیسمی دارای اختلاف معنی</strong><strong>­</strong><strong>دار بودند. میزان تولید گاز گندم، جو، بربری، لواش، سنگک و تافتون به</strong><strong>­</strong><strong>ترتیب 94/033، 86/433، 94/900، 92/033، 96/767، 93/767 میلی­لیتر در 200 میلی­گرم ماده خشک بود. در تولید گاز جو با گندم و کلیه نان­های مورد آزمایش دارای اختلاف معنی­دار بود. بیش­ترین میزان تولید گاز مربوط به نان سنگک و کم­ترین آن برای جو بود. نتایج این تحقیق نشان داد که می</strong><strong>­</strong><strong>توان از ضایعات انواع نان خشک به</strong><strong>­</strong><strong>عنوان ماده خوراکی با انرژی متابولیسمی بالا در جیره دام به</strong><strong>­</strong><strong>خصوص دام</strong><strong>­</strong><strong>های پرواری استفاده کرد. </strong>