زیست‌شناسی تولید‌مثل میگو خنجری Parapenaeopsis stylifera ( H. Milne Edwards, 1837) در آب های سواحل غربی استان هرمزگان

Abstract

<strong> این مطالعه با هدف بررسی برخی جنبه های تولید‌مثلی میگو خنجری</strong><strong><em>Parapenaeopsis stylifera </em></strong><strong> در آب­های ساحلی غرب استان هرمزگان انجام شد. نمونه­برداری از صید مشتاهای منطقه خمیر انجام شد و در مجموع 835 میگو شامل462 میگوی ماده و 373 میگوی نر مورد زیست­سنجی قرار گرفت. نتایج این بررسی نشان داد که نسبت‌های‌جنسی نر: ماده به­صورت سالانه به­طور معنی‌داری 1:1 نبود و جمعیت غالب در اکثر ماه‌های سال ماده­ها بودند ( با 55/3</strong><strong>%). بررسی درصد رسیدگی تخمدان میگوها نشان داد که فراوانی میگوهای نابالغ (مرحله 1 و به­ویژه مرحله 2 رسیدگی تخمدان) در تمامی طول سال بسیار چشمگیر بوده و نشان­دهنده حضور قابل توجه میگوهای جوان این گونه در منطقه می‌باشد.</strong><strong>هم­چنین بررسی دقیق‌تر این گستره نشان داد که اگرچه حضور میگوهای بالغ (مراحل 3 تا 5 رسیدگی) نیز در تمام طول سال مشاهده می‌شود اما حضور آن­ها در طی ماه‌های اسفند تا خردادماه وآبان تا دی ماه چشمگیر‌‌‌تر بوده است. میزان شاخص گنادوسوماتیک (</strong><strong>GSI</strong><strong>) جنس ماده از اسفند تا اردیبهشت دارای روند صعودی و اوج آن در اردیبهشت ماه مشاهد شد و در فصل تابستان از روند نزولی برخوردار بود. هم­چنین طول کاراپاس در 50 درصد بلوغ (50%</strong><strong>LM</strong><strong>) برای میگوهای ماده برابر 18/8 میلی‌متر برآورد شد. </strong>