بررسی مقایسه ای امنیت روانی در بین جوانان شاغل و بیکار (مطالعه موردی شهر رشت)

Abstract

مبحث امنیت روانی در جامعه ایران، یک چالش بزرگ بالاخص برای قشر جوان بوده و مشکلات فراوانی در فضای امروز کشور ایجاد کرده است. پژوهش های فراوانی به بررسی عوامل مؤثر بر امنیت روانی جوانان پرداخته اند. این پژوهش درصدد بود که مقایسه ای میان امنیت روانی در بین جوانان شاغل و بیکار صورت دهد تا میزان تاثیر متغیر اشتغال در این مقوله مشخص شود. روش انجام این پژوهش به صورت علی-مقایسه ای بوده و جامعه آماری را جوانان شهر رشت تشکیل می دادند. ابزار اندازه گیری عبارت بودند از: سنجش امنیت روانی جوانان در جامعه مورد نظر، با استفاده از پرسشنامه روانی مزلو با 71 سؤال و برای اشتغال جوانان از پرسشنامه محقق ساخته ویژگی های اشتغال (میزان، نوع و مدت اشتغال) استفاده شد. تحلیل های آماری بر اساس داده های حاصل از پرسشنامه های جمع آوری شده انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که تفاوت معناداری در سطح احتمال 95% میان جوانان شاغل و غیرشاغل از نظر10 بُعد امنیت روانی جوانان که شامل: امنیت اجتماعی، ناایمنی شخصی، احساس خود کم بینی، اعتماد به نفس، سازگاری با دیگران، ترس از آینده، احساس ایمنی، علاقه اجتماعی و احساس انزوا و تنهایی وجود داشت. بنابراین میتوان گفت که بین اشتغال و امنیت روانی جوانان رابطه قوی برقرار است.