توده زنده و پراکنش میگو موزی (1888 Penaeus merguiensis De Man) درخلیج فارس

Abstract

<strong>نمونه­ برداری از ذخیره میگو موزی به ­صورت ماهانه و به ­منظور بررسی توده زنده و پراکنش با استفاده از تور ترال کف از بهمن­ 1392 تا بهمن 1393 از منطقه سیریک با موقعیت جغرافیایی (26^O25' E, 57^O 01' N) تا درگهان در جزیره قشم با موقعیت (27^O02' E, 56^O 12' N) انجام گردید. رابطه طول کاراپاس – وزن برای ترکیب دو جنس به ­صورت W= 0.0015L^2.7868 تعیین گردید. ورود جمعیت نوپا به ذخیره اصلی در سراسر سال بوده و بیش­ ترین مقدار (63 %) از تیر تا آبان می­ باشد. منحنی لگاریتمی احتمال صید به ­صورتPi=1/[1+exp(-0.56(Li-23.78))] محاسبه گردید. توده زنده میگو موزی با استفاده از روش مساحت جایروب شده برابر 1044/1 تن برآورد گردید و میزان مجاز برداشت برابر 835 تن محاسبه شد. بیش ­ترین توده زنده میگوموزی برابر 507/6 تن (48/6 درصد) در لایه عمقی 5-10 متر بوده و بیش ­ترین تراکم مربوط به نواحی غربی جزیره هرمز تعیین گردید. زمان مناسب برای آزاد سازی صید در سایز (Cl)28 میلی­ متر برابر 1393/07/10 تعیین گردید. تغییر در مقادیر مرگ ومیر طبیعی می­ تواند در طول بهینه صید و درنهایت زمان شروع صید میگوموثر باشد. براساس روش تهی ­سازی ضریب قابلیت صید، q برابر 0/000371 و میزان توده زنده میگو موزی در طول فصل صید برابر 1232 تن محاسبه گردید. این اختلاف در توده زنده برآورد شده ممکن است به­ علت اضافه شدن بچه میگوهای جوان در خلال فصل صید در مهر تا آبان و یا در اثر افزایش رشد وزنی میگوها باشد.</strong>