تاثیر رژیم تغذیه ای کاروتنوئیدی بر میزان رنگی شدن ماهی سیچلاید طاووسی (Aulonocara baenschi)

Abstract

<strong>هدف از مطالعه حاضر، تعیین اثرات رژیم غذایی مکمل شده با کاروتنوئید بر میزان رنگی شدن در ماهی زینتی سیچلاید طاووسی</strong><strong>(</strong><strong><em>Aulonocara baenschi</em></strong><strong>)</strong><strong> بود. دو نوع کاراتنوئید (استاگزانتین و بتاکاروتن) به­ صورت مجزا و مخلوط هر یک در دو سطح 40 و 100 میلی­ گرم به ازای هر کیلوگرم غذا بر جیره تجاری اسپری شد. یک جیره بدون کاروتنوئید به ­عنوان جیره شاهد در نظر گرفته شد. ماهیان با میانگین وزن 4 تا 6 گرم به­ مدت 8 هفته روزانه دو نوبت به ­میزان 2 درصد وزن بدن غذادهی شدند. بعد از تغذیه با غذای مکمل شده با کاروتنوئیدها بین تیمارهای تغذیه ­ای از نظر میزان کاروتنوئید کل، تفاوت معنی ­داری وجود داشت (0/05</strong><strong>></strong><strong>p</strong><strong>). نسبت نهایی بالاتر کاروتنوئید کل در تیمار تغذیه­ ای حاوی 100 میلی­ گرم آستاگزانتین و100 میلی­ گرم بتاکاروتن نشان داد که جیره غذایی با غلظت 100 میلی­­ گرم از ترکیب رنگدانه­ های آستاگزانتین و بتاکاروتن بیش ­ترین درصد تجمع رنگدانه در پوست را داشته و این تیمار دارای بیش ­ترین رنگی شدن در بین تیمارها بود. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت رنگدانه­ ها در جیره غذایی میزان کاروتنوئید کل در پوست ماهی و رنگی ­شدن افزایش یافت.</strong>