تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک ایزومالتوالیگوساکارید بر شاخص های رشد، بقاء و مقاومت در برابر تنش شوری در بچه ماهی کپورمعمولی (Cyprinus carpio)

Abstract

<strong>در این تحقیق اثرات پربیوتیک ایزومالتوالیگوساکارید بر شاخص‌ های رشد، بازماندگی و مقاومت در برابر تنش شوری بچه ‌ماهیان کپورمعمولی (</strong><strong><em>Cyprinus</em></strong><strong> <em>carpio</em></strong><strong>) بررسی شد. بچه ماهی ‌ها با میانگین (± انحراف استاندارد) وزنی 0/31±6/13 گرم از کارگاه خصوصی واقع در استان مازندران تهیه و با تراکم 20 عدد در حوضچه ‌های فایبرگلاس ذخیره‌ سازی و پس از سازگاری، به ‌مدت 8 هفته با جیره‌ های آزمایشی حاوی 0 (شاهد)، 0/5، 1 و 2 درصد پربیوتیک ایزومالتوالیگوساکارید تغذیه شدند (4 تیمار و 3 تکرار). در انتهای دوره (هفته هشتم) شاخص ‌های رشد (وزن نهایی، افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه و فاکتور وضعیت)، بازماندگی و مقاومت بچه ماهی ‌ها در برابر تنش شوری </strong><strong>ppt</strong><strong> 15 بررسی شد. نتایج به ‌دست آمده نشان داد پربیوتیک ایزومالتوالیگوساکارید اثر معنی ‌داری بر شاخص ‌های رشد (وزن نهایی و نرخ رشد ویژه، فاکتور وضعیت و ضریب تبدیل غذایی) در مقایسه با تیمار شاهد نداشت (0/05<</strong><strong>P</strong><strong>). هم‌ چنین اختلاف معنی ‌داری در میزان بازماندگی بین تیمارهای تحت تاثیر پربیوتیک و تیمار شاهد مشاهده نشد (0/05<</strong><strong>P</strong><strong>). استفاده از پربیوتیک ایزومالتو الیگوساکارید به ‌طور معنی‌ داری مقاومت بچه‌ ماهی‌ ها را در برابر تنش شوری افزایش داد (0/05></strong><strong>P</strong><strong>).</strong>