بررسی رشد و بقاء پریان میگوی Phallocryptus spinosa (Crustacea:Anostraca) در تغذیه با تراکم های مختلف جلبک Haematococus sp.

Abstract

<strong>برای تعیین مقدار بهینه غذا برای رشد و بقای پریان <em>میگوی</em></strong><strong><em>Phallocryptus</em></strong><strong> <em>spinosa</em> </strong><strong> تحت شرایط آزمایشگاهی استاندارد، از جلبک <em>دونالیلا</em> <em>ترتیولکتا</em> در پنج تراکم مختلف: 106</strong><strong>×</strong><strong>18، 106</strong><strong>×</strong><strong>36، 106</strong><strong>×</strong><strong>54،</strong><strong>106</strong><strong>×</strong><strong>72 و 1</strong><strong>cells ml-</strong><strong>106</strong><strong>×</strong><strong>90 استفاده گردید. در این تحقیق، رشد و بقای پریان میگوها در روزهای پرورشی 3، 6، 9، 12 و 15 مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج اختلاف معنی ‌داری در رشد و بقای پریان میگوها تغذیه شده با تراکم ‌های مختلف جلبک نشان داد. بیش ‌ترین رشد و کم ‌ترین میزان بقا در موجودات تغذیه شده با تراکم 1</strong><strong>cells ml-</strong><strong> 106</strong><strong>×</strong><strong>90 در روز پانزدهم مشاهده شد. پریان میگوهای تغذیه شده با تراکم 1</strong><strong>cells ml-</strong><strong> 106</strong><strong>×</strong><strong>54 بیش ‌ترین بقا را در بین سایر تیمارها داشتند. از این ‌رو می ‌توان نتیجه گرفت که رشد و بقای </strong><strong><em>P. spinosa </em></strong><strong>با افزایش جلبک تا حد مشخصی افزایش می ‌یابد و هرگونه تغیر در غلظت جلبک، تاثیر منفی روی رشد و بقای </strong><strong><em>Phallocryptus</em></strong><strong> <em>spinosa</em></strong><strong> می‌ گذارد.</strong>