بررسی مقدماتی ساختار ژنتیکی جمعیت میگوی سرتیز (Metapenaeus affinis) در آب های شمال خلیج فارس به روش توالی یابی ژن 16S rRNA

Abstract

<strong>با توجه به اهمیت میگوی سرتیز (</strong><strong><em>Metapenaeus</em></strong><strong> <em>affinis</em></strong><strong>) در چرخه صیادی خلیج</strong><strong>‌</strong><strong>فارس، بررسی مقدماتی ساختار ژنتیکی جمعیت این گونه با توالی</strong><strong>‌</strong><strong>یابی ژن میتوکندریایی </strong><strong>16S rRNA</strong><strong> انجام شد. تعداد 18 قطعه میگو از سه منطقه بندرعباس، بوشهر و خوزستان جمع</strong><strong>‌</strong><strong>آوری و پس از استخراج </strong><strong>DNA</strong><strong> با روش فنل-کلروفرم، </strong><strong>بهینه</strong><strong>‌</strong><strong>سازی واکنش </strong><strong>PCR</strong><strong> جهت تکثیر ژن </strong><strong>16S rRNA</strong><strong> انجام شد. </strong><strong>بیش‌ ترین مقدار فاصله ژنتیکی، بین جمعیت بندرعباس و خوزستان (0/750) و کم ‌ترین مقدار فاصله ژنتیکی بین مناطق بوشهر و خوزستان (0/105-) به ‌دست آمد. در سطح احتمال 0/05 تفاوت جمعیت میگوی سرتیز منطقه بندرعباس با دو منطقه بوشهر و خوزستان معنی‌ دار بود ولی این تفاوت جمعیتی بین بوشهر و خوزستان با یکدیگر معنی‌ دار نبود که توسط آزمون تفاوت جمعیت در داخل جمعیت ‌ها نیز مورد تأیید قرار گرفت. میانگین آزمون ‌های بی‌ طرفی تاجیما و شاخص </strong><strong>Fu's FS</strong><strong> برای 18 توالی بین مناطق به ‌ترتیب 0</strong><strong>/</strong><strong>823</strong><strong>- و 1/181 محاسبه شد که هیچ ‌کدام از دو شاخص از لحاظ آماری معنی‌دار نبودند (0/05<</strong><strong>p</strong><strong>). درخت‌ های رسم شده جدایی جمعیتی منطقه بندرعباس را از دو منطقه دیگر نشان دادند که این فرضیه نیازمند آزمون‌ های تکمیلی با تعداد نمونه بیش‌تر و آنالیز سایر ژن‌ های میتوکندریایی و ژنومی می‌ باشد.</strong>