مطالعه جوامع زئوپلانکتونی و بررسی رابطه آن با پارامترهای غیرزیستی آب دریاچه سد کارون 4

Abstract

<strong>این مطالعه در دریاچه سد کارون چهار واقع در استان چهارمحال و بختیاری به</strong><strong>‌</strong><strong>مدت 1 سال از اسفند 90 تا بهمن 91 صورت گرفت. در این پژوهش سه ایستگاه درنظر گرفته شد، یک ایستگاه‌ در نزدیکی تاج سد و دو ایستگاه در سرشاخه ‌های ورودی دریاچه دررودخانه‌ های ارمند و بازفت. برخی پارامترهای کیفی آب و هم</strong><strong>‌</strong><strong>چنین پارامتر‌های زیستی مانند شناسایی و شمارش زئوپلانکتون‌ ها و میزان کلرفیل </strong><strong>a</strong><strong> مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس بررسی</strong><strong>‌</strong><strong>های صورت گرفته، چهار گروه زئوپلانکتونی در منطقه مورد مطالعه، شناسایی گردید. که شامل پروتوزوآ (</strong><strong>Protozoa</strong><strong>)، گردان‌تنان (</strong><strong>Rotifera</strong><strong>)، کلادوسرا (</strong><strong>Cladocera</strong><strong>) و پاروپایان (</strong><strong>Copepoda</strong><strong>) بودند. در این میان روتیفرا با 27 گونه دارای بالاترین تنوع بین گروه‌ های شناسایی شده بود. پس آن پاروپایان با 7، کلادوسرا با 5 و پروتوزوآ با 4 گونه بیش ‌ترین تنوع گونه ‌ای را به ‌خود اختصاص دادند. در مقایسه بین فصول مختلف از نظر تنوع، از مجموع 43 گونه شناسایی شده، تابستان با 36 گونه بالاترین تنوع گونه ‌ای را دارا بود. پاییز با 35، بهار با 32 و زمستان با 25 گونه در مراحل بعد از نظر تنوع گونه‌ ای قرار داشتند. در میان گروه‌ های زئوپلانکتونی به‌ جز کوپه ‌پودا بقیه در فصل زمستان فراوانی بسیار کمی داشتند.</strong><strong>نرخ غلظت کلرفیل </strong><strong>a</strong><strong>، میزان پارامترهایی مانند فسفر و گونه ‌های شناسایی شده زئوپلانکتونی نشان ‌دهنده غالبیت شرایط الیگوتروفی در دریاچه مورد مطالعه بود. براساس نتایج به‌دست ‌آمده تمامی شاخه‌ های زئوپلانکتونی دارای همبستگی مثبت و معنی‌ دار با پارامتر‌هایی مانند دما، و کلرفیل </strong><strong>a</strong><strong> بودند (0/01></strong><strong>P</strong><strong>). از طرفی فراوانی زئوپلانکتون‌ ها با اکسیژن محلول همبستگی منفی غیرمعنی‌ داری را نشان داد (0/05<</strong><strong>P</strong><strong>). </strong>