تأثیر اعتبارات خُرد بر توانمندسازی، اشتغال‌زایی و کاهش فقر در جوامع محلی (نمونۀ موردی: بخش احمدی، شهرستان حاجی‌آباد هرمزگان)

Abstract

اعتبارات خُرد، به‌عنوان یکی از راهکارهای توانمندسازی، اشتغال‌زایی و کاهش فقر در کشورهای درحال‌توسعه معرفی شده است. در ایران تأمین مالی خُرد یا ایجاد صندوق‌های توان‌افزایی به روش‌های گوناگون و از سوی نهادها و سازمان‌های مختلف در مناطق روستایی و محروم پیگیری و اجرا شده است. این مقاله به بررسی تأثیر اعتبارات خُرد بر توانمندسازی، اشتغال و کاهش فقر در جامعۀ محلی بخش احمدی پرداخته است. در این پژوهش از پارادایم اثبات‌گرایی بهره برده شده است. ابزار گردآوری اطلاعات میدانی توسط پرسشنامه و روش تحلیل داده‌های جمع‌آوری‌شدۀ آزمون T تک‌نمونه‌ای و ماتریس همبستگی آمار استنباطی است. جامعۀ هدف 2579 نفر از اعضای صندوق توان‌افزایی وابسته به بنیاد علوی در 30 روستای بخش احمدی شهرستان حاجی‌آباد استان هرمزگان بوده است. نتایج بیانگر آن است که صندوق‌های اعتباری خُرد در فقرزدایی با میانگین 62/3، در توانمندسازی و اشتغال‌زایی با میانگین 52/3 و 44/3 بالاتر از حد نظری میانگین مؤثر واقع شده است. ضریب همبستگی 462/0 بین توانمندسازی با توسعۀ جامعه محلی وجود دارد و بین مؤلفۀ‌ فقرزدایی با توسعۀ ضریب همبستگی 451/0 برقرار است. همچنین ضریب همبستگی بین مؤلفۀ اشتغالزایی و توسعه 474/0 است. درنهایت نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که رابطۀ معنی‌داری بین مؤلفه‌های مورد بررسی و توسعۀ جامعۀ محلی وجود دارد و صندوق‌های اعتباری نقش مؤثری در توسعۀ روستاهای مورد بررسی داشته‌اند.