بهینهسازی زمان‌بندی چراغ‌های راهنمایی در تقاطع‌ها با روش جدید تئوری موج کینماتیک به‌وسیله الگوریتم ژنتیک (مطالعه موردی: شهر رشت)

Abstract

تقاطعهای چراغدار، عناصر حیاتی سیستمهای حمل و نقلی در شهرها میباشند و حفظ این عناصر کلیدی در حالتهای بهینه عملکردی خود، برای شرایط ترافیکی متفاوت یکی از نگرانیهای مهندسین ترافیک است. برنامهها و تکنیکهای متفاوت بهینهسازی زمانبندی چراغ راهنمایی وجود دارند که در کار بهینهسازی به مهندسین ترافیک کمک میکنند که به‌طور معمول تأکید این برنامهها بر روی وسایل نقلیه و کاهش تأخیر وارد بر آنها میباشد. میانگین تأخیرکنترلی وسایل نقلیه به عنوان شاخص عملکردی تقاطع چراغدار مورد استفاده قرار میگیرد. در این پژوهش سعی شده برای به حداقل رساندن زمان سفر و تأخیر در تقاطع و هر چه بهتر عملکردن تقاطعهای یک شبکه متراکم شهری، با روش جدید تئوری موج کینماتیک به‌وسیله الگوریتم ژنتیک به بهینه کردن زمان‌بندی چراغ راهنمایی رانندگی پرداخته شود. الگوریتم به کار گرفته شده نشان میدهد که بعد از بهینهسازی زمانبندی چراغ، متوسط زمان تأخیر خودرو میتواند در شبکه مفروض از سه تقاطع میکاییل، حافظ-پارک شهر و پرستار در زمانهای اوج صبح، ظهر و عصر به ترتیب به میزان 31، 22 و 22 درصد کاهش یابد.