بررسی اثر محافظتی پلی فنول رزوراترول بر روی انسجام غشاء میتوکندری در برابر حدواسط های الیگومری پروتئین لیزوزیم سفیده تخم مرغ

Abstract

نتایج حاصل از مطالعات انجام شده در سال‌ های اخیر نشان می ‌دهد که گونه‌ های الیگومری، به ‌عنوان حدواسط ‌های سمی در روند تشکیل تجمعات آمیلوئیدی، از طریق افزایش نفوذپذیری غشاهای بیولوژیک منجر به مرگ سلولی می ‌شوند. در این بین غشاء میتوکندری از اهمیت به ‌سزائی برخوردار است به‌ گونه ‌ای که اختلال در عملکرد میتوکندری ویژگی بارز بسیاری از بیماری‌ های مرتبط با تجمع پروتئین‌ هاست. در نتیجه به‌ منظور بررسی اینترکشن تجمعات آمیلوئیدی با غشاء میتوکندری در این مطالعه میان کنش نمونه ‌های مونومری، حدواسط‌ های الیگومری و فیبریل‌ های آمیلوئیدی پروتئین لیزوزیم سفیده تخم ‌مرغ با غشاء میتوکندری (به‌ عنوان یک مدل بیولوژیک in vitro)، تهیه شده از مغز موش مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا ویژگی‌ های ساختاری حدواسط‌ های پیش فیبریلی با استفاده از تکنیک‌ های مختلف مانند فلورسانس (ThTو ANS) و دورنگ نمائی دورانی مورد بررسی قرار گرفت و در ادامه افزایش نفوذپذیری غشاء میتوکندریائی در حضور گونه‌ های مختلف تجمعات پروتئینی و از طریق سنجش میزان رها شدن آنزیم‌ های شاخص میتوکندری بررسی شد. نتایج حاصل نشان‌ دهنده رها شدن آنزیم ‌های میتوکندریائی به ‌دنبال انکوباسیون با حدواسط‌ های الیگومری می‌ باشد، حال آن‌ که مونومرها و فیبریل‌ های آمیلوئیدی اثری نداشتند. به‌ نظر می‌ رسد که هیدروفوبیسیته سطحی بالای حدواسط‌ های الیگومری توانائی آن‌ ها را برای میان ‌کنش با غشاء میتوکندری، افزایش می ‌دهد. در ادامه توانائی پلی‌فنول رزوراترول برای مهار تخریب و نفوذپذیری غشاء میتوکندری توسط حدواسط‌ های الیگومری، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد رزوراترول به‌ طور موثری افزایش نفوذپذیری غشاء میتوکندری توسط حدواسط‌ های الیگومری را مهار می‌ کند. پیشنهاد می‌ شود که رزوراترول به ‌واسطه اثرات پایدارکنندگی خود برروی غشاء میتوکندری آن‌ را در برابر سمیت حدواسط‌ های الیگومری محافظت می‌ کند. نتایج حاصل می ‌تواند در طراحی ترکیبات داروئی موثر در درمان بیمارهای مرتبط با تجمع پروتئینی مورد استفاده قرار گیرد.