رابطه هویت ملی و هویت دینی با سلامت روانی سربازان وظیفه ناجا (مطالعه موردی شهرستان املش)

Abstract

ارتقای سلامت افراد جامعه، یکی از مهم‌ترین مسائل اساسی هر کشور است که باید از ابعاد گوناگون از جمله نیاز روانی مورد توجه قرار گیرد. وظیفة اصلی بهداشت روانی، تأمین سلامت فکر و روان افراد جامعه است. بر اساس تعریف سازمان جهانی بهداشت، سلامت روانی در مفهوم کلی، یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های اجتماعی، روانی و جسمی است (گنجی، 1385، ص 10). امروزه با وجود پیشرفت‌های علمی چشمگیری که در زمینه‌های روان‌پزشکی و روان‌درمانی به‌وجود آمده است، برخی از صاحب‌نظران برجسته نیاز به نقش، اهمیت و ضرورت دین و هویت افراد در سلامت روانی و روان‌درمانی را مورد تأکید قرار داده، معتقدند که اعتقادات مذهبی، موجب تسکین و بهبودی سریع‌تر آلام و مشکلات روانی می‌شود (گلستانی‌پور و زندی، 1392). از اینرو هدف این تحقیق بررسی نقش هویت ملی و دینی بر سلامت روانی سربازان وظیفه ناجا می‌باشد. نمونه انتخابی شامل 80 نفر از سربازان حین خدمت در یگانهای تابعه فرماندهی انتظامی شهرستان املش بوده که به روش حذفی انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه سلامت روانی دراگوتیس (R-SCL-90.Derogatis) به جمع آوری اطلاعات پرداخته شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از رگرسیون چند متغیره در سطح اطمینان 95 درصد و از آزمون کورنباخ برای پایایی گویه های پرسش نامه استفاده گرید. نتایج آزمون فرضیه‌ها بیانگر وجود رابطه منفی و معنی داری بین هویت دینی و اختلال در اکثر مقایس های سلامت روانی (از 9 مقیاس پرسشنامه) وجود دارد. همچنین بین هویت ملی و سلامت روانی رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. بدین معنی که هر چه سربازان از منظر هویت ملی و دینی در سطح بالاتری باشند، کمتر دچار اختلالات روانی می‌گردند.