مهاجرت، اشتغال، امنیت اجتماعی

Abstract

امروزه اهمیت نظم و امنیت بر هیچ کس پوشیده نیست. ظهور بزه‌کاری‌های جدید و یا ارتکاب جرایم به شیوه‌های مختلف، حاکی از تغییرات دامنه‌دار و آسیب پذیر در شرایط اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است که در هر جامعه ای وجود دارد. مهاجرت یکی از این تغییرات است که بنا به دلایلی رخ می دهد. بررسی‏های نشان می‏دهد با گسترش روند شهرنشینی در جوامع جهان سوم مشکلات شهری به تناسب آن بر شهرها تحمیل گردیده است. یکی از اصلی‌ترین این مشکلات، مردمان شهرنشینی هستند که مرحله ‌گذار فرهنگی را طی ننموده‌اند چرا که با اضمحلال اقتصاد روستا، نیروی کار فاقد مهارت برای مشاغل شهری آزاد شده است که اقتصاد شهر را ملجا و پناهگاهی برای تأمین نیازهای خود می‌یابد. حال آنکه این جمعیت مهاجر هنوز از نقطه نظر جامعه‌شناسی آمادگی سکونت در شهر را ندارد. امروزه با گسترش سریع تکنولوژی و صنعت که تماماً در نقاط شهری قرار گرفته‌اند شاهد آن هستیم که فرهنگ شهرنشینی تحت‌‌تأثیر نظام آکادمیک قرار گرفته است. در این شرایط دو عملکرد از مهاجران قابل بررسی می‌باشد: 1- روند جامعه‌پذیری مهاجران در نقاط شهری. 2- چگونگی تأثیر مهاجران در روند جامعه‌پذیری. در مورد اول می‌توان گفت افراد با ورود به شهر برای تحصیل شغل ابتدا دارای حالت کاوش و جستجو نسبت به فرهنگ شهرنشینان خواهد شد که اگر این روند مثبت باشد در فرآیند جامعه‌پذیری وی تأثیر مطلوبی خواهد داشت و در غیر این صورت ممکن است نسبت به وضعیت موجود دچار بی‌تفاوتی گردد. درخصوص تأثیر مهاجران بر فرهنگ‌پذیری ساکنان می‌توان گفت جامعه‌پذیری نوعی تلقین عقاید اجتماعی به افراد است که به دلیل وجود منطق قوی در مجموعه آکادمیک می‌تواند در انتقال آن به جمعیت مهاجر به شهرها بسیار مؤثر باشد. لذا بر این اساس شهرهای صنعتی کشور بالقوه می‌توانند دارای فرصت و یا تهدید برای فرهنگ شهرنشینی خود باشند که مسلماً در صورت نهادینه نشدن هنجارهای شهری در جامعه شاهد بزه‌های مختلف خواهیم بود که نهایتاً امنیت شهر دچار مخاطره خواهد شد. لذا به عنوان یک راهکار پایه برای رسیدن به امنیت پایدار در جوامع شهری، توجه ویژه به جامعه‌‌پذیری مهاجران پیشنهاد و ارایه می‌گردد.