زبان‌ها شیوه‌های گوناگونی از ارجاع را در نشان‌دادن مشارکین روایت‌ها بهکار می‌گیرند. این شیوه‌ها می‌توانند شامل حذف کامل مرجع، ارجاع تلویحی به صورت تصریف فعلی، بهکارگیری ضمایر منفصل و در نهایت بهکارگیری گروه اسمی کامل باشند. ...

نظریۀ استعارة شناختی از دیدگاه‌های قابل توجه در زمینة تحقیقات زبان‌شناسی شناختی است که با توجه به نگاشت‌های متشکل از دو قلمرو منبع و هدف، به بررسی و تحلیل مفاهیم انتزاعی مطرح‌شده در زبان می‌پردازد. هدف نگارندگان در این ...

نُرترُپ فرای از منتقدان ادبی اسطوره‌گراست که به ادبیات به دید صور نوعی می‌نگرد. فرای در کتاب تحلیل نقد در تبیین نظریۀ «میتوس تراژدی»، به بررسی صور نوعی، ساختار، شخصیت‌ها و مراحل تراژدی می‌پردازد. در شاهنامه، دو داستان ...

نظربازی در غزلیات سعدی نه‏تنها از منظر بسامد چشمگیر، که از نظر شیوه‏های اظهار هم متنوع‏ است. تحقیقات پیشین عمدتاً با رویکردی محتوامحور و نگاهی عرفانی، به تبیین نظربازی پرداخته‌‏اند، اما لذت قرائت متنِ دربرگیرندۀ مفهوم ...

کندوکاو در روش‌های درهم‌تنیدۀ اسطوره، افسانه و روان‌شناسی بسیاری از لایه‌های پنهان و ناخودآگاه موجود در اسطوره‌ها و افسانه‌ها را برای ما آشکار می‌کند. تولدِ نمادین یکی از بُن‌مایه‌های مکرر است که در کهن‌الگوی قهرمان اتفاق ...

ژرار ژنت را می‌توان بزرگ‌ترین نظریه‌پرداز در زمینة بررسی «زمان در روایت» دانست. ژنت برای سنجش شتاب روایت، شمار صفحات رمان را بر زمان تقویمی بازنمایی‌شده در متن تقسیم می‌کند و نتیجه را معیار بررسی قرار می‌دهد. زمان در ...

ظهور جنبش فمینیسم، چه در عرصة سیاست و اجتماع و چه در حوزة ادبیات، نتیجة کم‌اهمیت تلقی شدن زنان در جامعة مردسالار بود. این جنبش با اندیشة برابری‌طلبی، آزادی‌خواهی و احقاق حقوق زنان، از اواخر دهة 1960 به این سو، به صورت جدی ...