دوره 1, شماره 2

 

ارسال های اخیر

  • سبک‌شناسی رمان عامّه‌پسند (با تکیه بر آثار مرتضی مؤدّب‌پور) 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    چکیده: سبک، روش خاصّی است که نویسنده یا شاعر برای بیان مطالب و مفاهیم مورد نظر خود به کار می­گیرد. از دیرباز تا کنون تعاریف و تقسیم­بندی­های گوناگونی از سبک ارائه شده است. در بررسی سبک هر اثر ادبی ویژگی­های ...

  • بازتاب تاریخ ‌نگری در داستان معاصر (مطالعة موردی: معصوم پنجم، آینه‌های دردار، برّة گمشدة راعی) 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    چکیده: تاریخ و فرهنگ کهن ایران زمین از موضوعاتی است که در کانون توجّه برخی نویسندگان معاصر قرار گرفته است. هوشنگ گلشیری نیز در برخی از داستان­هایش، به ویژه در معصوم پنجم و شازده احتجاب، ...

  • شخصیّت‌پردازی در داستان هفت‌پیکر نظامی گنجه‌ای 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    چکیده: هفت‌‌پیکر، آرمان‌شهری است که حکیم نظامی گنجه‌ای با کارکردها و رفتار شخصیّت منحصر به فرد بهرام گور در پی توصیف آن است. در این منظومه، نوزده شخصیّت حضور دارند که جز شخصیّت‌های حکایات هفت­گانه، همة آنها برای ...

  • درآمدی بر (روش‌شناسی) تحلیل ساختگرای داستان 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    در نیمة دوّم قرن بیستم، داستان به عنوان یک ساختار زبانی توجّه پژوهشگران ادبی را برانگیخت. کلود لِویاشتراوس، اسطوره را تحلیل ساختاری نمود و ثابت کرد که داستان و زبان دارای ساخت یکسانی هستند. ...

  • بررسی تطبیقی جایگاه زنان در سووشون و شوهر آهو خانم 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    چکیده: در ادبیّات ایران­زمین تصاویر وارونه­ای از زن وجود دارد. محور غالب داستان­ها مذکّرند؛ امّا این زنان هستند که باعث وقوع رویدادها می­گردند. توصیف و بررسی شخصیّت زن در غالب آثار ادبی، به دلیل سلطة فرهنگ ...

  • صحنه (زمان و مکان) و ابعاد عرفانی آن در غزل- داستان‌های عطّار 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    چکیده: عطّار علاوه بر مثنوی در قالب غزل نیز قصّه­پردازی کرده و مجموعاً 62 قصّه را در غزلیّاتش آورده است. بررسی عناصر ساختاری این قصّه­ها ما را با هنر عطّار در داستان‌پردازی و افکار و ...

  • بررسی عناصر داستانی در مقامة «رملیّه و طیبیّه» 

    پدیدآور نامشخص (دانشگاه رازی, 2013-04-21)
    چکیده: مقامه در لغت به معنای قصّه­گویی در مجلس و محفل و در اصطلاح، قسمی از اقسام قصص است که تکلّفات لفظی و معنوی در آن از جمله اهداف اصلی است که می­توان آن را از لحاظ اصول داستان­نویسی نیز بررسی کرد. در ...