نمایش مختصر رکورد

dc.contributor.authorمحمدزاده, حسناfa_IR
dc.contributor.authorشجری, رضاfa_IR
dc.date.accessioned1402-03-17T12:54:57Zfa_IR
dc.date.accessioned2023-06-07T12:54:57Z
dc.date.available1402-03-17T12:54:57Zfa_IR
dc.date.available2023-06-07T12:54:57Z
dc.date.issued2023-02-20en_US
dc.date.issued1401-12-01fa_IR
dc.date.submitted2022-11-28en_US
dc.date.submitted1401-09-07fa_IR
dc.identifier.citationمحمدزاده, حسنا, شجری, رضا. (1401). فراهنجاری‌های دستوری و شگردهای بلاغی پرکاربرد در غزل‌های نیستانی، بهمنی و منزوی. علوم ادبی, 12(22)doi: 10.22091/jls.2023.8821.1448fa_IR
dc.identifier.issn‪۲۴۷۶-۴۱۷۵
dc.identifier.issn‪۲۴۷۶-۴۱۸۳
dc.identifier.urihttps://dx.doi.org/10.22091/jls.2023.8821.1448
dc.identifier.urihttps://jls.qom.ac.ir/article_2434.html
dc.identifier.urihttps://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/981831
dc.description.abstractهنجارگریزی، مؤثرترین شکل برجسته‌سازی زبان است و شامل همۀ شگردهایی می‌شود که قاعده‌های متعارف زبان را بر هم می‌زنند و به آشنایی‌زدایی می‌انجامند. هنجارگریزی دستوری برای زدودن غبار آشنایی از زبان شعر به کار می‌رود و شامل گریز از قواعد صرفی و نحوی حاکم بر زبان است. هر زبان دارای ساختار دستوری خاصی است، اما در شعر این نظم ساختاری به هم می‌خورد. در حوزۀ بلاغت هم با مجموعه شگردهایی مواجه می‌شویم که به منظور برجسته‌سازی معنایی شعر، شکل می‌گیرند و به نوآوری‌های بلاغی منجر می‌شوند. جستار حاضر با روش توصیفی‌ـ تحلیلی بر آن است تا با تأمل در غزل‌های «منوچهر نیستانی»، «محمدعلی بهمنی» و «حسین منزوی»، به شناسایی، دسته‌بندی و تحلیل شگردهای پایه‌ای که در روند تحول غزل معاصر نقش بسزایی داشته‌اند، بپردازد و به پاسخ این پرسش‌ها برسد که فراهنجاری‌های پرکاربرد دستوری و شگردهای بلاغی که به برجسته‌سازی صورت و معنا در غزل نو منجر شده، کدام است و از بین شاعران نام‌برده، کدام یک در نو شدن سیمای غزل نقش مؤثرتری داشته‌است. یافته‌های پژوهش، نشان می‌دهد که شگردهای بلاغی مشترک در غزل این سه شاعر، علاوه بر کاربرد دیگرگونۀ نماد، استعاره، تشبیه، تشخیص و متناقض‌نما به خاطر قدرت تخیّل و به تصویر درآوردن نادیده‌ها و ناشنیده‌هایی است که در ذهن شاعر شکل گرفته‌اند. فراهنجاری‌های دستوری مشترک در غزل شاعران نام‌برده، در دو حوزۀ صرف و نحو، شامل: فراهنجاری‌های واژگانی، زمانی و نحوی می‌باشد. میزان بهره‌گیری از این شگردها توسط شاعران نام‌برده متفاوت است. «حسین منزوی» با توجه به تکرر و تنوع فراهنجاری‌های دستوری و شگردهای بلاغی، از پیشتازان این عرصه محسوب می‌شود و در نوشدن سیمای غزل نقش بسزایی داشته‌است.fa_IR
dc.languageفارسی
dc.language.isofa_IR
dc.publisherدانشگاه قمfa_IR
dc.relation.ispartofعلوم ادبیfa_IR
dc.relation.isversionofhttps://dx.doi.org/10.22091/jls.2023.8821.1448
dc.subjectفرمالیسمfa_IR
dc.subjectفراهنجاری دستوریfa_IR
dc.subjectشگردهای بلاغیfa_IR
dc.subjectشعر معاصرfa_IR
dc.subjectغزل نوfa_IR
dc.titleفراهنجاری‌های دستوری و شگردهای بلاغی پرکاربرد در غزل‌های نیستانی، بهمنی و منزویfa_IR
dc.typeTexten_US
dc.typeبلاغیfa_IR
dc.contributor.departmentدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشانfa_IR
dc.contributor.departmentدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشانfa_IR
dc.citation.volume12
dc.citation.issue22


فایل‌های این مورد

فایل‌هااندازهقالبمشاهده

فایلی با این مورد مرتبط نشده است.

این مورد در مجموعه‌های زیر وجود دارد:

نمایش مختصر رکورد