نمایش مختصر رکورد

dc.contributor.authorیوسفی, علیfa_IR
dc.contributor.authorصدیق اورعی, غلامرضاfa_IR
dc.contributor.authorکهنسال, علیرضاfa_IR
dc.contributor.authorمکری‌زاده, فهیمهfa_IR
dc.date.accessioned1399-07-09T00:55:35Zfa_IR
dc.date.accessioned2020-09-30T00:55:35Z
dc.date.available1399-07-09T00:55:35Zfa_IR
dc.date.available2020-09-30T00:55:35Z
dc.date.issued2012-09-22en_US
dc.date.issued1391-07-01fa_IR
dc.date.submitted2016-08-24en_US
dc.date.submitted1395-06-03fa_IR
dc.identifier.citationیوسفی, علی, صدیق اورعی, غلامرضا, کهنسال, علیرضا, مکری‌زاده, فهیمه. (1391). پدیدارشناسی تجربی زیارت امام‌رضا (ع). مجلة مطالعات اجتماعی ایران, 6(34), 180-198.fa_IR
dc.identifier.issn3653-2008
dc.identifier.urihttp://www.jss-isa.ir/article_21447.html
dc.identifier.urihttps://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/188453
dc.description.abstractزیارت دیدار خودخواستة اماکن مقدس است که ابعاد عینی و ذهنی دارد؛ بعد عینی زیارت متضمن نهادمندی و توجیه‌مندی است. در حالی که نهادمندی زیارت حاصل انجام مکرر عمل زیارت در چارچوب آداب و احکام معین مذهبی است، توجیه‌مندی زیارت عمدتاً شامل مجموعۀ احادیث و روایاتی است که در فضیلت و ثواب زیارت نقل شده و از طریق فرآیندهای پرورش و یادگیری اجتماعی زیارت را توجیه‌پذیر می‌کند. بعد ذهنی زیارت متضمن درونی‌سازی معنای زیارت است که به آگاهی زائر از خارق‌العاده ‌بودن زیارت‌شونده و خضوع در برابر او می‌انجامد. تحلیل پدیدارشناختی تجارب زیارتی شش زائر در مشهد که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند نشان داد که اولاً مناسک زیارت، عقیده به تقدس، عقیده به شفاعت، دلدادگی، خضوع، توسل‌جویی، مناجات و آرامش از موضوعات مرکزی معنای زیارت است که برحسب اشتراک معنا به سه مقولۀ کلی‌تر شامل آداب‌مندی زیارت، عقیده به خارق‌العادگی زیارت‌شونده و جذبه قابل تقسیم است. ثانیاً هرسه مقولۀ معنایی مذکور در همۀ تجارب زیارتی مشارکت‌کنندگان وجود دارد و این اشتراک نشان دهنده پدیدار اجتماعی زیارت است. در مقابل، وجه تفریدی زیارت عمدتاً مربوط به میزان رعایت آداب زیارت، ادراک خارق‌العادگی زیارت‌شونده و میزان جذبه و پیوستگی به اوست.fa_IR
dc.format.extent455
dc.format.mimetypeapplication/pdf
dc.languageفارسی
dc.language.isofa_IR
dc.publisherانجمن جامعه‌شناسی ایرانfa_IR
dc.relation.ispartofمجلة مطالعات اجتماعی ایرانfa_IR
dc.relation.ispartofJournal of Iranian Social Studiesen_US
dc.subjectزیارتfa_IR
dc.subjectپدیدارشناسی تجربیfa_IR
dc.subjectتجربۀ زیارتfa_IR
dc.subjectآداب‌مندیfa_IR
dc.subjectخارق‌العادگیfa_IR
dc.subjectجذبهfa_IR
dc.titleپدیدارشناسی تجربی زیارت امام‌رضا (ع)fa_IR
dc.typeTexten_US
dc.contributor.departmentدانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهدfa_IR
dc.contributor.departmentمربی جامعه‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهدfa_IR
dc.contributor.departmentاستادیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه فردوسی مشهدfa_IR
dc.contributor.departmentکارشناس ارشد پژوهش علوم اجتماعی با علائق جامعه شناسی دینfa_IR
dc.citation.volume6
dc.citation.issue34
dc.citation.spage180
dc.citation.epage198


فایل‌های این مورد

Thumbnail

این مورد در مجموعه‌های زیر وجود دارد:

نمایش مختصر رکورد