نمایش مختصر رکورد

dc.contributor.authorرضایی, جمالfa_IR
dc.date.accessioned1399-07-08T22:22:11Zfa_IR
dc.date.accessioned2020-09-29T22:22:11Z
dc.date.available1399-07-08T22:22:11Zfa_IR
dc.date.available2020-09-29T22:22:11Z
dc.date.issued2010-07-23en_US
dc.date.issued1389-05-01fa_IR
dc.date.submitted2012-08-07en_US
dc.date.submitted1391-05-17fa_IR
dc.identifier.citationرضایی, جمال. (1389). بررسی مبانی فقهی محاربه و حد آن. فصلنامه مطالعات قرآنی, 1(2), 65-84.fa_IR
dc.identifier.urihttp://qsf.iranjournals.ir/article_629219.html
dc.identifier.urihttps://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/130943
dc.description.abstractآیۀ 33 سورۀ مائده مبنای تبیین موضوع و حکم محاربه با خدا و رسول و افساد فی الارض است. با توجه به تفاسیر و روایات وارده در این خصوص فقهای شیعه محاربه را بر کشیدن سلاح برای ترسانیدن مردم تعریف کرده‌اند، اما از تعریف امام خمینی شرط سومی نیز برای آن به دست می‌آید که عبارت است از قصد افساد در زمین. مجازات محاربه‌کنندگان با خدا و رسول نیز در آیۀ مذکور چهار نوع تعیین شده است که عبارت‌اند از کشتن، بر دار زدن، بریدن دست و پای مخالف و تبعید از محل زندگی. در روایات برای تعیین حد محارب، سه روشِ ترتیب، تخییر و تخییر ترتیبی بیان شده که قول مشهور فقهای شیعه و به تبع آن در قانون مجازات اسلامی قول به تخییر است و انتخاب هر یک از حدود چهارگانه به اختیار حاکم واگذار شده است.fa_IR
dc.format.extent1014
dc.format.mimetypeapplication/pdf
dc.languageفارسی
dc.language.isofa_IR
dc.publisherدانشگاه آزاد اسلامى واحد جیرفتfa_IR
dc.publisherJiroft Azad Universityen_US
dc.relation.ispartofفصلنامه مطالعات قرآنیfa_IR
dc.relation.ispartofQuarterly Sabzevaran Fadaken_US
dc.subjectمحاربfa_IR
dc.subjectمحاربهfa_IR
dc.subjectافساد فی الارضfa_IR
dc.subjectترتیبfa_IR
dc.subjectتخییرfa_IR
dc.titleبررسی مبانی فقهی محاربه و حد آنfa_IR
dc.typeTexten_US
dc.citation.volume1
dc.citation.issue2
dc.citation.spage65
dc.citation.epage84


فایل‌های این مورد

Thumbnail

این مورد در مجموعه‌های زیر وجود دارد:

نمایش مختصر رکورد