نمایش مختصر رکورد

dc.contributor.authorشاه زیدی, سمیه ساداتfa_IR
dc.date.accessioned1402-08-19T21:31:03Zfa_IR
dc.date.accessioned2023-11-10T21:31:03Z
dc.date.available1402-08-19T21:31:03Zfa_IR
dc.date.available2023-11-10T21:31:03Z
dc.date.issued2023-12-22en_US
dc.date.issued1402-10-01fa_IR
dc.date.submitted2023-02-09en_US
dc.date.submitted1401-11-20fa_IR
dc.identifier.citationشاه زیدی, سمیه سادات. (1402). بررسی ارتباط مؤلفه های ژئومرفولوژیک (ارتفاع، شیب و جهت شیب) با ماکزیمم ماندگاری برف-پوش در ارتفاعات تالش. فصلنامه جغرافیا و توسعه, 21(73), 1-1. doi: 10.22111/gdij.2023.44795.3497fa_IR
dc.identifier.issn1735-0735
dc.identifier.issn2676-7991
dc.identifier.urihttps://dx.doi.org/10.22111/gdij.2023.44795.3497
dc.identifier.urihttps://gdij.usb.ac.ir/article_7885.html
dc.identifier.urihttps://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/1044854
dc.description.abstractشکل ناهمواری‌های سطح زمین برای ژئومورفولوژیست‌ها دارای اهمیت است زیرا مورفولوژی سطحی، توان اثرگذاری بالایی بر سایر مؤلفه‌های محیطی دارد. یکی از متغیرهای مهم محیطی که به شدت تحت تأثیر مؤلفه‌های ژئومورفولوژیک سطحی قرار می‌گیرد، ماندگاری پوشش برف در ارتفاعات است. زمان ماندگاری یا نگه داشت برف در مخازن کوهستانی مستقیماً بر روی پسخوراندهای دمایی، هیدرولوژیکی، فرسایشی، رویشی و زیستی اثرگذار است. در نتیجه، مطالعه تعامل سطح توپوگرافی زمین با ماندگاری پوشش برف، ضرورت و اهمیت می‌یابد. در این پژوهش ارتباط مؤلفه‌های ژئومورفولوژیکی ارتفاع، شیب و جهت شیب زمین، با ماکزیمم ماندگاری متوالی برف-پوش بر اساس داده‌های ماهواره‌های آکوا و ترا در دوره آماری 2003 تا 2021 محاسبه و بررسی گردید. در این بررسی از محصول روزانه برف مودیس به نام MOD10A1 و MYD10A1 استفاده شد. داده‌ها از سایت رسمی ناسا دانلود و به صورت روزانه از سال 2003 تا 2021 معادل 6940 سین تصویر در پایگاه داده تنظیم گردید. در گام نخست داده‌ها بر اساس آستانه 50 درصدی، باینری‌سازی و در گام بعدی اثر ابرناکی با استفاده از فیلتر مکانی و زمانی کاهش داده شد. سپس داده‌های ماهواره‌های ترا و آکوا با یکدیگر تجمیع شد و بر این اساس ماکزیمم ماندگاری متوالی برف-پوش به ازای هر سلول در شبکه رستری به صورت سالانه محاسبه و نقشه‌های پهنه‌ای تهیه و ترسیم گردید. ماکزیمم ماندگاری متوالی برف-پوش در طبقات ارتفاعی، شیب و جهت شیب زمین نیز بررسی شد. همچنین همبستگی بین مؤلفه‌های ژئومورفولوژیکی (ارتفاع، شیب و جهت شیب) و ماکزیمم ماندگاری برف محاسبه گردید. روند تغییرات ماکزیمم ماندگاری برف در ارتفاعات تالش نشان می‌دهد که در دره‌ها و پیشکوه‌های کم ارتفاع‌تر تالش شرقی با شیب بیشتری در حال کاهش است که این وضعیت را می‌توان به دخالت‌های انسانی، فعالیت‌های انسان‌زاد و همچنین واقع شدن این نواحی در منطقه بینابینی و اثرپذیری بیشتر از تغییرات محیطی نسبت داد.fa_IR
dc.languageفارسی
dc.language.isofa_IR
dc.publisherدانشگاه سیستان و بلوچستانfa_IR
dc.relation.ispartofفصلنامه جغرافیا و توسعهfa_IR
dc.relation.ispartofGeography And Development Iranian Journalen_US
dc.relation.isversionofhttps://dx.doi.org/10.22111/gdij.2023.44795.3497
dc.subjectمؤلفه های ژئومورفولوژیکfa_IR
dc.subjectبرف-پوشfa_IR
dc.subjectماکزیمم ماندگاری برف-پوشfa_IR
dc.subjectکوه های تالشfa_IR
dc.subjectژئومورفولوزیfa_IR
dc.titleبررسی ارتباط مؤلفه های ژئومرفولوژیک (ارتفاع، شیب و جهت شیب) با ماکزیمم ماندگاری برف-پوش در ارتفاعات تالشfa_IR
dc.typeTexten_US
dc.typeمقاله پژوهشیfa_IR
dc.contributor.departmentگیلان ، دانشگاه گیلان ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهریfa_IR
dc.citation.volume21
dc.citation.issue73
dc.citation.spage1
dc.citation.epage1


فایل‌های این مورد

فایل‌هااندازهقالبمشاهده

فایلی با این مورد مرتبط نشده است.

این مورد در مجموعه‌های زیر وجود دارد:

نمایش مختصر رکورد