نمایش مختصر رکورد

dc.contributor.authorموسوی, سید رضاfa_IR
dc.contributor.authorجواهری تفتی, محمدرضاfa_IR
dc.date.accessioned1402-08-19T20:10:44Zfa_IR
dc.date.accessioned2023-11-10T20:10:47Z
dc.date.available1402-08-19T20:10:44Zfa_IR
dc.date.available2023-11-10T20:10:47Z
dc.date.issued2023-06-22en_US
dc.date.issued1402-04-01fa_IR
dc.date.submitted2021-10-15en_US
dc.date.submitted1400-07-23fa_IR
dc.identifier.citationموسوی, سید رضا, جواهری تفتی, محمدرضا. (1402). بررسی مقاومت فشاری و خمشی بتن‌های پلیمری حاوی الیاف پلی وینیل الکل و پلی پروپیلن بر پایه‌ی رزین اپوکسی. تحقیقات بتن, 16(2), 57-70. doi: 10.22124/jcr.2023.20833.1524fa_IR
dc.identifier.urihttps://dx.doi.org/10.22124/jcr.2023.20833.1524
dc.identifier.urihttps://jcr.guilan.ac.ir/article_6720.html
dc.identifier.urihttps://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/1042605
dc.description.abstractدر این پژوهش به بررسی تأثیر الیاف پلی پروپیلن و پلی وینیل الکل در ساختار بتن پلیمری پرداخته شده و میزان مقاومت فشاری، خمشی و تنش - کرنش مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین نمونه‌های ساخته شده توسط دستگاه (SEM)، مورد ارزیابی واقع شدند. مطالعه ، بر روی چهار گروه بتن پلیمری حاوی رزین اپوکسی 12 ‌درصد، با افزودن‌ الیاف با درصدهای 5/0 ، 1 ، 2 و 5/2 نسبت به وزن رزین برای هر دو نوع الیاف پلی پروپیلن و پلی‌وینیل‌الکل، انجام گرفت. نمونه های ساخته شده در این پژوهش شامل نمونه‌ 50×50 میلیمتر مربوط به آزمایش مقاومت فشاری و تنش -کرنش و نمونه منشوری 50×300 مربوط به آزمایش مقاومت خمشی می‌باشد. با توجه به نتایج حاصل شده، هر چه میزان درصد الیاف (PP) در بتن‌های پلیمری افزایش یابد، میزان مقاومت نیز افزایش پیدا می‌کند و روند صعودی را در مقایسه با بتن شاهد از خود نشان می‌دهد. اما در مقابل هر چه میزان درصد الیاف (PVA) افزایش یابد، مقاومت با روندی نزولی همراه می‌شود. بنابراین از این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که درصد بهینه برای (PVA) در بتن‌ پلیمری، 5/0 درصد وزنی رزین و برای الیاف (PP) 5/2 درصد می‌باشد. همچنین نتایج SEM نشان داد که به طور کلی هر دو الیاف مورد استفاده پس از تحمل بارگذاری کششی از ماتریس پلیمری جدا نشده و پیوندی قوی با فاز پلیمری برقرار کرده است اما به دلیل پراکندگی مناسب الیاف PP در بتن پلیمری و بالطبع ایجاد پیوند مطلوب با رزین، خصوصیات مکانیکی بتن به طور چشمگیری بهبود می‌یابد.fa_IR
dc.format.extent1393
dc.format.mimetypeapplication/pdf
dc.languageفارسی
dc.language.isofa_IR
dc.publisherدانشگاه گیلانfa_IR
dc.publisherUniversity of Guilanen_US
dc.relation.ispartofتحقیقات بتنfa_IR
dc.relation.ispartofConcrete Researchen_US
dc.relation.isversionofhttps://dx.doi.org/10.22124/jcr.2023.20833.1524
dc.subjectبتن پلیمریfa_IR
dc.subjectالیاف پلی وینیل الکلfa_IR
dc.subjectالیاف پلی پروپیلنfa_IR
dc.subjectرزین اپوکسیfa_IR
dc.subjectتکنولوژی بتنfa_IR
dc.titleبررسی مقاومت فشاری و خمشی بتن‌های پلیمری حاوی الیاف پلی وینیل الکل و پلی پروپیلن بر پایه‌ی رزین اپوکسیfa_IR
dc.typeTexten_US
dc.typeمقاله پژوهشیfa_IR
dc.contributor.departmentعمران-سازه ، مرکز تحقیقات سازه و زلزله، دانشگاه آزاد اسلامی تفت، ایرانfa_IR
dc.contributor.departmentاستادیار، مرکز تحقیقات سازه و زلزله، دانشگاه آزاد اسلامی تفت، ایران/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تفتfa_IR
dc.citation.volume16
dc.citation.issue2
dc.citation.spage57
dc.citation.epage70


فایل‌های این مورد

Thumbnail

این مورد در مجموعه‌های زیر وجود دارد:

نمایش مختصر رکورد