نمایش مختصر رکورد

dc.contributor.authorحبیبی لیالستانی, میلادfa_IR
dc.contributor.authorپورمند, حسنعلیfa_IR
dc.contributor.authorنعیمی, محمدرضاfa_IR
dc.date.accessioned1402-06-09T07:34:31Zfa_IR
dc.date.accessioned2023-08-31T07:34:32Z
dc.date.available1402-06-09T07:34:31Zfa_IR
dc.date.available2023-08-31T07:34:32Z
dc.identifier.citationحبیبی لیالستانی, میلاد, پورمند, حسنعلی, نعیمی, محمدرضا. مطالعۀ سیر تطور رویکردهای طراحی مساجد نوگرا در دوران پهلوی دوم با تأکید بر رویکرد منطقه گرایی انتقادی (مطالعۀ موردی: مسجد الجواد تهران، مسجد دانشگاه تهران، مسجد دانشگاه جندی شاپور اهواز). نشريه علمي مرمت و معماري ايران, 85-100. doi: 10.52547/mmi.1875.14000629fa_IR
dc.identifier.issn2345-3850
dc.identifier.issn2538-2624
dc.identifier.urihttps://dx.doi.org/10.52547/mmi.1875.14000629
dc.identifier.urihttp://mmi.aui.ac.ir/article-1-1168-fa.html
dc.identifier.urihttps://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/1027889
dc.description.abstractدر دورۀ پهلوی دوم مدرنیسم به­ گونه ­ای در سطح فرهنگی جامعه مورد حمایت قرار گرفت که پای آن به زمینۀ طراحی مساجد نیز کشیده شد و منجر به ساخت مساجدی نوگرا گردید. پس از آن با حمایت­ های حاکمیت در توجه به ظرفیت ­های معماری سنتی با برگزاری همایش ­هایی، به موازات نقدهایی که به مدرنیزاسیون این دوران می­ شد، رویکرد منطقه ­گرایی رخ نمود که به نحوی انتقادی نسبت به کاربرد ویژگی­ های مدرنیسم و میراث گذشته برخورد می­ کرد. پرسش این­ ست که چه شباهت­ هایی مساجد نوگرای این دو دهه را در امتداد هم قرار داده و چه تفاوت ­هایی مساجد منطقه­ گرا را به عنوان واکنشی به مساجد مدرن مطرح می­ کند؟ چه عواملی منجر به تغییر رویکرد طراحی در مساجد نوگرا شده است؟ پژوهش پیش ­رو با روشی توصیفی-تحلیلی به سیر تحول طراحی مساجد نوگرای ایران مابین سال­ های 1340 تا 1357ش پرداخته و در این بررسی از نظریه منطقه ­گرایی انتقادی برای تحلیل و دسته­ بندی مساجد نوگرا و نمایان ساختن تغییرات صورت گرفته در طراحی مساجد منطقه ­گرای دهه 1350ش نسبت به مساجد مدرن دهه 1340ش بهره گرفته است. هدف از این مطالعه دسته­ بندی خوانا و مستدل­ تری از سیر تحول رویکرد طراحی مساجد نوگرا با توجه به بستر تاریخی و جریانات نظری معماری بوده تا پایه­ ای برای خوانش رویکردهای طراحی مساجد نوگرا در پس از انقلاب اسلامی فراهم آورد. مساجد منطقه ­گرا برخلاف مساجد مدرن که تنها در قالب امر بصری قابل درک هستند، آثاری لمس ­پذیر با قابلیت درک از طریق تمامی حواس تحلیل شدند. مساجد منطقه ­گرای دهه 1350ش از لحاظ حجمی همچون مسجد الجواد بدیع و نو هستند اما در رویکرد طراحی آنها حساسیت به هویت فرهنگی و توجه به امر بومی قابل پیگیری است. با این­ حال که در روند طراحی با رویکردی انتقادی، سنتزی­ از سنت معماری ایرانی با ساخت فناوارنه و سبکی مدرن صورت داده ­اند که هیچ­ گونه تقلید و بازگشت تاریخی چون مسجد دانشگاه تهران در آنها مشاهده نمی­ شود.fa_IR
dc.format.extent1039
dc.format.mimetypeapplication/pdf
dc.languageفارسی
dc.language.isofa_IR
dc.publisherدانشگاه هنر اصفهانfa_IR
dc.relation.ispartofنشريه علمي مرمت و معماري ايرانfa_IR
dc.relation.ispartofScientific Journal of Maremat & Me'mari-e Iran (quarterly)en_US
dc.relation.isversionofhttps://dx.doi.org/10.52547/mmi.1875.14000629
dc.subjectمعماری معاصر ایرانfa_IR
dc.subjectمعماری مدرن دورۀ پهلوی دومfa_IR
dc.subjectمعماری مساجد نوگراfa_IR
dc.subjectمدرنیسمfa_IR
dc.subjectمنطقه گرایی انتقادیfa_IR
dc.subjectمعماري و شهرسازيfa_IR
dc.titleمطالعۀ سیر تطور رویکردهای طراحی مساجد نوگرا در دوران پهلوی دوم با تأکید بر رویکرد منطقه گرایی انتقادی (مطالعۀ موردی: مسجد الجواد تهران، مسجد دانشگاه تهران، مسجد دانشگاه جندی شاپور اهواز)fa_IR
dc.typeTexten_US
dc.typeپژوهشيfa_IR
dc.contributor.departmentدانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرسfa_IR
dc.contributor.departmentدانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرسfa_IR
dc.contributor.departmentدانشکده هنر، دانشگاه شاهدfa_IR
dc.citation.spage85
dc.citation.epage100


فایل‌های این مورد

Thumbnail

این مورد در مجموعه‌های زیر وجود دارد:

نمایش مختصر رکورد