طب ورزشی (حرکت)

اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز: دانشگاه تهران

سردبير: دکتر محمد حسین علیزاده

موضوع :  تربیت بدنی

شاپا: ۲۰۰۸-۹۳۱۷

ايميل:  jsmed@ut.ac.ir

وبسایت:  jsmed.ut.ac.ir

تعداد شماره ها: 21

تعداد مقالات: 156

تاریخ به رور رسانی:  1398/12/28

شماره های پيشين نشریه

شماره جاری

رابطه بین سابقه آسیب با نمرات آزمون غربالگری عملکردی کشتی گیران تیم های ملی ایران

محمد رحیمی; رضا رجبی; هومن مینونزاد; محمد حسین علیزاده

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 1-10
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2017.214783.764

کشتی یکی از محبوب ترین ورزش های المپیکی در ایران است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین سابقه آسیب با نمرات FMS ورزشکاران تیم های ملی کشتی و تعیین نقطه برش بود. نمونه آماری شامل 136ورزشکار تیم های ملی کشتی بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، آزمونt، منحنی ROC و جدول احتمال وقوع استفاده شد. نتایج نشان داد که کشتی‌گیران بدون آسیب نمره FMS بالاتری نسبت به کشتی گیران آسیب دیده داشتند. همچنین نتایج آزمونt نشان داد که به لحاظ آماری در اسکات کامل، بالا آوردن فعال پا به صورت صاف و فعال، شنای پایداری تنه و پایداری چرخشی تفاوت معناداری وجود ندارد. نتایج رابطه منفی ضعیفی بین تعداد آسیب قبلی و نمرات FMS نشان داد اما این رابطه به لحاظ آماری معنادار بود. منحنی ROC برای FMS نقطه برش 5/16 با حساسیت و ویژگی به ترتیب 587/0 و 658/0 گزارش کرد. یافته ها نشان می دهند که FMS می تواند برای کنترل سریع و دقیق احتمال آسیب در ورزشکاران کشتی استفاده شود، بنابراین نیاز است که مربیان کشتی در زمینه پیشگیری از آسیب های ورزشی و شناسایی ورزشکار مستعد آسیب، همراستا با آزمایشات پزشکی، آزمونهای FMS را نیز بعنوان یک ابزار معتبر بکار گیرند.

اثر خستگی بر حداکثرنیروی عمودی عکس العمل زمین در زنان با راستاهای متفاوت زانو در پرش و فرود تک پا

رعنا محمدزاده اصل

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 11-20
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2019.210852.753

انحراف در راستای مطلوب مفصل زانو موجب تغییر در چگونگی توزیع وزن و در نتیجه کاهش کارایی مکانیکی آن می شود. آگاهی از میزان تغییرات بیومکانیکی حاصل از این ناهنجاری ها به هنگام خستگی گام مهمی در جهت پیشگیری از بروز آسیب های بعدی می باشد لذا هدف از این تحقیق، بررسی اثر خستگی بر حداکثر نیروی عمودی عکس العمل زمین در حرکت فرود تک پای زنان دارای زانوی پرانتزی، ضربدری و نرمال بود.40 دانشجوی زن سالم رشتة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دارای زانوی پرانتزی(14نفر) ، ضربدری(14نفر) و نرمال(12نفر) در تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها فرود تک پا را از 50 درصد حداکثر پرش سارجنت بر روی صفحه نیرو قبل و بعد از خستگی انجام دادند. برای مقایسه درون گروهی، آزمون تحلیل واریانس اندازه-گیری مکرر استفاده شد.مقدار حداکثر نیروی عمودی عکس العمل زمین در زنان با راستاهای متفاوت زانو معنادار نبوده و همچنین خستگی بر مقدار این مولفه تفاوت معناداری نداشته است. باتوجه به نتایج تحقیق حاضر به نظر می رسد خستگی (مطابق پروتکل این تحقیق) نتوانست میزان نیروی عمودی عکس العمل زمین در افراد با راستاهای مختلف زانو را دست خوش تغییر سازد.

مقایسه زمان شروع فعالیت عضلات کمری لگنی و پرونئال در تکواندوکاران نخبه زن با و بدون بی‌ثباتی عملکردی مچ پا حین فرود تک پا

مونا میرجانی; فواد صیدی

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 21-30
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2018.216821.770

مچ پا اولین اندامی است که در فعالیتهای روزمره با زمین در تماس است. پیچ خوردگی شایعترین عارضه این مفصل است که علاوه بر مفصل آسیب دیده مفاصل دورتر را نیز درگیر می‌کند. هدف از تحقیق حاضر مقایسه زمان شروع فعالیت عضلات کمری لگنی و پرونئال در تکواندوکاران نخبه زن با و بدون بی‌ثباتی عملکردی مچ پا حین فرود تک پا است. 13 ورزشکار میتلا به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا (سن36/1±23/21 سال، وزن56/3±76/53 کیلوگرم و قد 84/4±46/166 سانتیمتر) و 13 ورزشکار سالم (سن 25/1±92/20 سال، وزن 17/4±69/53 کیلوگرم و قد 00/5±92/166 سانتیمتر) بصورت هدفمند انتخاب شدند. حین اجرای پرش– فرود تک پا از عضلات ارکتوراسپاین، کوادراتوس لومباروم، گلوتوس مدیوس و پرونئوس لانگوس آنها فعالیت الکتریکی ثبت شد. برای مقایسه‌ی زمان شروع فعالیت عضلات از تحلیل واریانس چند متغیری با 05/0≥p استفاده شد. نتایج نشان داد افراد دارای بی‌ثباتی عملکردی مچ پا بطور معناداری دچار تاخیر در زمان آغاز فعالیت عضلات ارکتوراسپاین، کوادراتوس لومباروم، گلوتوس مدیوس و پرونئوس لانگوس نسبت به افراد گروه کنترل می‌باشند. در نتیجه این افراد علاوه بر اختلال در فعالیت عضله پرونئوس لانگوس دچار تاخیر در فعال شدن عضلات کمری-لگنی نیز می‌باشند که این عامل می‌تواند دلیلی برای وقوع مجدد آسیب در این افراد باشد.

تاثیر شش هفته تمرینات ثبات مرکزی بر فعالیت EMG، تعادل ایستا و پویا در دختران نوجوان کم توان ذهنی

کاترین افشاری; محمد رضا اسد; مجید قلی پور

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 31-40
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2019.257640.894

عقب ماندگی ذهنی یکی از رایج ترین معلولیت‌های ذهنی است که حدود 3 درصد از جمعیت جهان را تشکیل می دهد. هدف تحقیق حاضر، بررسی آثار یک دوره برنامه تمرینی ثبات مرکزی بدن بر فعالیت اﻟﮑﺘﺮومایوﮔﺮاﻓﯽ، تعادل ایستا و پویای دختران نوجوان کم توان ذهنی بود. 24 دانش آموز دختر کم توان ذهنی با دامنه سنی 17-15 سال به گروه تجربی (12 نفر) و شاهد (12 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته تمرینات ثبات مرکزی شامل نیمه دراز و نشست، پل از کنار، و چهار حرکت تقویتی ناحیه پایین شکم را انجام دادند. آزمون استورک (ایستادن روی یک پا) و Y به ترتیب برای سنجش تعادل ایستا و پویا استفاده شد. فعالیت اﻟﮑﺘﺮومایوﮔﺮاﻓﯽ ناشی از حداکثر انقباض ایزومتریک ارادی عضلات راست شکمی و مایل شکمی با دستگاه EMG ارزﯾﺎﺑﯽ شد. آزمون t همبسته و مستقل برای تجزیه تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها اشاره داشت که نسبت به گروه شاهد، تمرینات ثبات مرکزی باعث بهبود معنادار تعادل ایستا، پویا، و همچنین فعالیت EMG در گروه تجربی شد (همه 001/0P). بنابر این، جهت بازتوانی و بهبود عملکرد دختران نوجوان کم توان ذهنی، بکارگیری عملی این پروتکل همراه با سایر آموزش‌ها، پیشنهاد می شود.

تأثیر تمرینات بازخوردی بر اوج نیروی عمودی عکس العمل زمین و نرخ بارگذاری مرتبط با آسیب اندام تحتانی در فرود بعد از دفاع موفق و ناموفق والیبال

انیس رستمی; امیر لطافت کار; مهدی خالقی تازجی

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 41-50
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2019.258996.901

زنان والیبالیست در الگوهای حرکتی که با کاهش شتاب، فرود و چرخش‌های مکرر همراه هستند، 2 تا 10 برابر بیشتر از مردان دچار آسیب لیگامان صلیبی قدامی می‌شوند. هدف این تحقیق بررسی تأثیر شش هفته تمرین بازخوردی بر اوج نیروی عمودی عکس العمل زمین و نرخ بارگذاری مرتبط با آسیب اندام تحتانی در فرود بعد از دفاع موفق و ناموفق والیبال در زنان والیبالیست دانشگاهی بود. 32 والیبالیست زن با دامنه سنی 18-24 سال، انتخاب شد و بصورت تصادفی در دو گروه، تمرینات بازخوردی (16نفر) و کنترل (16نفر) تقسیم‌بندی شدند .. به منظور اندازه‌گیری اوج نیروی عمودی عکس العمل زمین و نرخ بارگذاری از صفحه نیرو در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد تمرینات بازخوردی با اعمال تغییرات معنادار بر روی عوامل خطر آسیب لیگامان صلیبی قدامی تأثیرات مثبتی در جهت پیشگیری از آسیب در والیبالیست‌ها داشته است. پیشنهاد می‌شود می‌توان برای کاهش عوامل خطر مرتبط با آسیب لیگامان صلیبی قدامی و همچنین یادداری صحیح و انتقال تکنیک‌های ایمن در طول جلسات تمرینی به مسابقات از تمرینات بازخوردی بهره‌مند شد.

تاثیر 8 هفته تمرینات تعادلی بر عملکرد اندام فوقانی و نمره ی آزمون های غربالگری حرکت عملکردی والیبالیست های نوجوان

حامد اراززاده; علی اصغر نورسته; احمد عیدی دهنه

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 61-70
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2019.263540.911

تعادل یکی از اجزای کلیدی اجرای مهارت های ورزشی است. بنابراین هدف پژوهش حاضر تاثیر 8 هفته تمرینات تعادلی بر نمره ی آزمون FMS و عملکرد اندام فوقانی والیبالیست های نوجوان است. در این تحقیق نیمه تجربی 30 نفر از بازیکنان والیبالیست نوجوان در لیگ استان گلستان به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. در ابتدای و انتهای پژوهش از آزمون عملکردی اندام فوقانی به وسیله دستگاه تعادلی Y و آزمون FMS استفاده شد. سپس گروه تجربی به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته تمرینات تعادلی را انجام دادند. نتایج آماری نشان داد در گروه تجربی نمره آزمون FMS و آزمون های گام به جلو در یک خط، اسکات کامل، گام برداری روی مانع و عملکرد اندام فوقانی بهبودی ایجاد شده است اما در گروه کنترل تفاوت معناداری ایجاد نشد. همچنین آزمون های تحرک پذیری شانه، بالا آوردن پا به صورت صاف و فعال، آزمون پایداری تنه از طریق شنای سوئدی و پایداری در چرخش، در گروه تجربی و کنترل قبل و بعد از تمرینات تفاوت معناداری ایجاد نشد. با توجه به نتایج تحقیق مربیان ورزشی می توانند از این تمرینات با هدف پیشگیری از آسیب های ورزشی و بهبود عملکرد استفاده کنند.

رابطه قدرت آیزومتریک عضلات اندام تحتانی با میزان بروز آسیب های اندام تحتانی بازیکنان جوان فوتبال

مصطفی زارعی; فریبرز هوانلو; پریسا نمازی

طب ورزشی (حرکت), دوره 10, شماره 2, صفحه 61-70
شناسه ديجيتال (DOI): 10.22059/jsmed.2019.263851.912

هدف: خطر بروز آسیب نیز در رشته فوتبال بالا است. بسیاری از محققان قدرت عضلانی را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ریسک فاکتورهای داخلی معرفی کرده‌اند، اما مطالعات اندکی به بررسی رابطه بین قدرت آیزومتریک عضلات با بروز آسیب‌ها پرداخته‌اند. لذا پژوهش حاضر به بررسی ارتباط قدرت آیزومتریک عضلات اندام تحتانی و میزان بروز آسیب‌های بازیکنان فوتبال و توانایی پیش‌بینی این آسیب‌ها می‌پردازد. روش تحقیق: نمونه‌های آماری این پژوهش را 73 بازیکنان فوتبال زیر 21 سال تشکیل‌ دادند. قبل از شروع فصل ابعاد آنتروپومتری و قدرت آیزومتریک عضلات اندام تحتانی هر فرد در پای برتر بازیکنان به‌وسیله دستگاه آیزوکنتیک بایودکس سیستم 4 اندازه‌گیری، سپس هر فرد به مدت 8 ماه مورد پیگیری قرار گرفت و آسیب‌های بازیکنان ثبت شد. نتایج: نتایج آزمون کاکس رگرسیون نشان داد رابطه معناداری میان نسبت قدرت آیزومتریک در هیچ یک از عضلات مورد اندازه گیری و میزان بروز آسیب های اندام تحتانی وجود ندارد. بحث: با توجه به نتایج به دست آمده در این پژوهش توصیه می گردد کادر پزشکی و فنی تیم های فوتبال از آزمون های آیزومتریک برای شناسایی بازیکنان در معرض خطر استفاده ننمایند. احتمالا انواع دیگر سنجش قدرت مانند قدرت آیزوتونیک و آیزوکنتیک برای این مساله موثرتر باشد.

ابر کلیدواژگان