جراحی استخوان و مفاصل ایران

اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز: انجمن جراحان ارتوپدی ایران

سردبير: شاهچراغی-غلامحسین

موضوع :  پزشکی

شاپا چاپی: ۱۷۳۵-۲۹۶۷

شاپا الكترونيكی: ۱۷۳۵-۲۹۷۵

ايميل:  anjoman@iranoa.org

وبسایت:  ijos.ir

تعداد شماره ها: 51

تعداد مقالات: 378

تاریخ به رور رسانی:  1398/12/28

بررسی مشکلات استامپ ناشی از قطع اندام تحتانی در جانبازان

محمدهادی نورایی; محمد جاودان; فرهاد نورایی; عبداله محبی دهنوی; فرشاد صفدری

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 47-51

پیش‌زمینه: با وجود گذشت ۲۰ سال از جنگ تحمیلی، مطالعات اندکی در مورد رزمندگان دچار قطع اندام و عوارض ناشی از آن شده است. استفاده مداوم از پروتزها باعث افزایش مشکلات ناشی از آن می گردد، لذا جهت پیشگیری از آن، توجه خاص متخصصان توانبخشی و جراحان ارتوپد مورد نیاز می باشد. هدف از انجام این تحقیق، بررسی مشکلات ناشی از قطع اندام تحتانی در مورد مجروحان جنگی بود.مواد و روش‎ها: در این مطالعه گذشته نگر، ۱۵۰ بیمار ارجاعی به یک مرکز ارتز و پروتز در شهر اصفهان طی ۱۰ سال بررسی شدند. پس از گرفتن شرح حال، بیماران تحت معاینه قرار گرفتند و پرسشنامه ای برای آنان تکمیل گردید.یافته‌ها: مشکلات استامپ به ترتیب شیوع عبارت بودند از: ضایعات پوستی شامل تغییر رنگ، خارش، لینکیفیکاسیون، تعرق زیاد؛ و همچنین فولیکولیت، آتروفی استامپ کمبود بافت نرم سر استامپ، زخم، نامناسب بودن بافت نرم، درد استخوانی، درد عضلانی، درد خیالی، و ادم استامپ. از بقیه مواردی که با شیوع کمتری مشاهده شدند می توان رشد بیش از حد استخوان استامپ، هیپوستزی، شکستگی استخوان استامپ، افزایش بافت چربی، خونرسانی ناکافی استامپ، درد و رنگ پریدگی استامپ را نام برد. به طور کلی ضایعات پوستی شیوع بالاتر و مشکلات عروقی کمترین شیوع را داشتند. در سایر موارد، مشکلات استامپ در قطع اندام زیر زانو شایع تر یود. نتیجه گیری: با توجه به شیوع فراوان مشکلات پوستی، آموزش نحوه صحیح رعایت بهداشت استامپ و نیز آموزش استفاده صحیح از پروتز بسیار لازم و ضروری می باشد.

بررسی تاثیر سوراخکاری استخوان با دریل دورانی ـ ارتعاشی در کاهش نکروز حرارتی (یک مطالعه حیوانی)

احسان شکوری; محمدحسین صادقی; محمدرضا کرفی; محمود فرزین

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 52-58

پیش‎زمینه: روش بی‎حرکت‎سازی داخلی قطعات شکسته استخوان، مبتنی بر سوراخکاری موضع شکستگی و ثابت کردن آن به وسیله تجهیزاتی است که به استخوان پیچ می‎شوند. در حین فرآیند سوراخکاری استخوان، این امکان وجود دارد که دما از محدوده مجاز 47 درجه سانتی‌گراد فراتر رود و آسیب جبران‎ناپذیر نکروز حرارتی بر جای گذارد. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی فرآیند سوراخکاری استخوان به کمک ارتعاشات آلتراسونیک بود تا مناسب‌ترین شرایط به لحاظ ایجاد حداقل آسیب گرمایی تعیین شود.مواد و روش‎ها: یک مطالعه تجربی به کمک ارتعاشات آلتراسونیک برروی استخوان ران گاو با روش سوراخکاری انجام پذیرفت و میزان دمای ایجاد شده در موضع سوراخکاری بررسی شد.  یافته‎ها: سوراخکاری به کمک ارتعاشات آلتراسونیک در دور rmp ۱۰۰۰ حرارت کمتری در مقایسه با سوراخکاری معمولی ایجاد می‌کند. در دوران rmp ۲۰۰۰ افزایش دما نسب به "نرخ پیشروی" دریل  مستقل می‎گردد و نرخ پیشروی تاثیرگذار نمی‌باشد. نتیجه‎گیری: استفاده از ارتعاشات آلتراسونیک در سوراخکاری استخوان گاو، گرمای کمتر و نکروز استخوانی کمتری در مقایسه با سوراخکاری معمولی ایجاد می‌نماید و گرمای ایجاد شده به "نرخ پیشروی" وابسته نمی‌باشد و ممکن است قابلیت بکارگیری در جراحی در انسان را داشته باشد.

صحت استفاده از پیچ‎ پدیکولار در جراحی ستون فقرات کودکان

محسن کرمی; مریم صداقت نیا; علی اکبر اسماعیلی جاه; سید رامین اعتمادی; احمد شفایی زاده

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 59-63

پیش زمینه: استفاده از پیچ پدیکولار، یک روش متداول برای فیوژن ستون فقرات توراسیک و کمری در اصلاح دفورمیتی‌های ستون فقرات در کودکان است. در زمان جاگذاری، پیچ‌ها می‌توانند عوارضی را ایجاد کنند و هدف از این مطالعه بررسی صحت جاگذاری پیچ پس از عمل جراحی با سی‌تی‌اسکن در تعدادی از کودکان بود.مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مقطعی، ۷ کودک زیر ۵ سال که به دلیل دفورمیتی ستون فقرات در دو مرکز درمانی تهران تحت عمل جراحی فیوژن ستون مهره‌ای با استفاده از پیچ‌های پدیکولار توراسیک و کمری قرار گرفتند، بررسی شدند. پس از جراحی و جاگذاری پیچ‌ها، محل قرارگیری پیچ‌ها توسط یک رادیولوژیست با تجربه و با استفاده از سی‌تی‌اسکن ارزیابی شد.یافته‌ها: در مجموع ۴۲ پیچ پدیکل در مهره‌های  پشتی و کمری کار گذاشته شد. ۳۴ پیچ (۸۰%) در محل مناسب قرار گرفتند و ۹ مورد از دیواره پدیکل را پاره کردند؛ بخصوص زمانی که قطر پدیکل کمتر بود، آسیب عصبی عروقی در هیچ یک از ۴۲ پیچ‌ مشاهده نگردید.نتیجه‌گیری: جراحی گذاشتن پیچ پدیکل یک روش مناسب و بدون عارضه برای درمان دفورمیتی‌های ستون فقرات درکودکان زیر 5 سال می‌باشد.

بررسی شیوع دژنراسیون دیسک بین‌مهره‌ای در نوجوانان سالم

ابراهیم عامری مهابادی; حسن قندهاری; مهیار چهرازی; فرشاد صفدری

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 64-73

پیش‌زمینه: مطالعات اندکی شیوع دژنراسیون دیسک بین مهره‌ای در نوجوانان بدون علامت بالینی را بررسی کرده‌اند. در این تحقیق، شیوع تغییرات دژنراتیو در ام‎آرآی در نوجوانان بدون علامت و عوامل جمعیت‌شناسی موثر بر آن بررسی گردید.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، دیسک‌های ناحیه لومبار ۸۴ نوجوان سنین ۱۸-۱۲ سال که با شکایت از مشکلات کمری به یک مرکز درمانی تهران مراجعه نمودند، با ام‎آرآی مطالعه شدند. تغییرات دژنراتیو در سطوح مختلف بررسی و ویژگی‌های جمعیت‌شناسی بین دو گروه با و بدون تغییرات دژنراتیو مقایسه گردید. به‌علاوه تاثیر این تغییرات بر کیفیت زندگی نوجوانان با استفاده از پرسشنامه SF-36 ارزیابی شد.یافته ها: در مجموع ۲۵/۷% از دیسک‌ها دچار تغییرات دژنراتیو بودند. شیوع این تغییرات در سطوح مختلف، متفاوت و در  دنبال آن L5-S1 به میزان  ۳۶/۹%  بیشترین و L1-L2 به میزان ۵/۹% کمترین بود. میانگین سنی افراد دچار تغییرات دژنراتیو بطور معناداری بالاتر بود (۰/۰۰۵=p). در این مطالعه جنس و توده شاخص بدنی (BMI) در بروز تغییرات دژنراتیو تاثیر نداشتند. وجود این تغییرات تنها در سطح L3-L4 با کاهش نمرات سلامت جسمی، روانی و کلیSF-36  همراه بود و در سایر سطوح تاثیری نداشت.نتیجه گیری: بروز تغییرات دژنراتیو در ستون فقرات کمری از سنین پایین و در نوجوانی آغاز می شود و علامت بالینی مشخص و تاثیری بر کیفیت زندگی ندارد. توده شاخص بدنی تاثیری بر دژنراسیون دیسک بین مهره ای در نوجوانان ندارد اما سن بالاتر با افزایش احتمال دژنراسیون دیسک همراه است.

تأثیر الکتروکوتری اطراف کشکک بر روی غضروف آن

نیلوفر نمازی; فریدون مجتهد جابری; سارا پاکباز; امیر رضا وثوقی; مهراد مجتهد جابری

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 74-79

پیش‎زمینه: تخریب گیرنده‎های درد اطراف کشکک با الکتروکوتری به‎طور معمول در تعویض مفصل زانو انجام می‎شود. هدف این مطالعه بررسی تاثیر آن بر روی غضروف بود.مواد و روش‎ها: در یک کارآزمایی بالینی، ۲۰ خرگوش که به دو دسته ده‎تایی (مورد و شاهد) تقسیم شدند و گروه مورد تحت عمل جراحی و آرتروتومی از طریق سمت داخل کشکک قرار گرفت. در گروه مورد، تخریب اعصاب با الکتروکوتری به عمق یک میلی‎متر در فاصله ۳ میلی‎متری از اطراف کشکک انجام شد. در گروه شاهد، الکتروکوتری انجام نشد. دامنه حرکت مفصل، بررسی ماکروسکوپی با استفاده از سیستم امتیازدهی «اوتربریج»، و بررسی بافت‎شناسی بعد از ۱۲ هفته انجام شد.یافته‎ها: در نهایت ۹ خرگوش مورد و ۸ خرگوش شاهد بررسی شدند. سه خرگوش در حین مطالعه مردند. دامنه حرکت مفصل کامل در تمام خرگوش‎ها دیده شد. از نظر سیستم امتیازدهی «اوتربریج» (۰/۰۰۲=p)، تجمع سلول‎ها (۰/۰۱۶=p)، کاهش ماتریکس (۰/۰۰۴=p) و تجمع کندروسیت‎ها (۰/۰۰۸=p) تفاوت معنی‌داری مشاهده شد.نتیجه‎گیری: تخریب غضروف ممکن است به‎دنبال الکتروتری دیده شود، بنابراین الکتروکوتری به‎طور معمول پیشنهاد نمی‎شود.

کایلوتوراکس به‎عنوان عارضه جراحی فیوژن پوستریور ستون فقرات (گزارش یک مورد)

ابراهیم عامری مهابادی; حسن قندهاری; نوید نبی زاده; حمید حصارکی کیا

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 80-83

کایلوتوراکس یک عارضه نادر در جراحی ستون‎فقرات می‎باشد. نشت مایع لنف به‎داخل فضای پلور به‏علت آسیب مجرای توراسیک در ضمن اپروچ آنتریور ستون فقرات به‎طور غیرشایع رخ می‎دهد. در این مقاله یک مورد کایلوتوراکس حدود ۲۴ ساعت بعد از فیوژن پوستریور ستون فقرات گزارش گردید. برای یک پسر ۱۴ ساله با سابقه کیفواسکولیوز مادرزادی سرویکوتوراسیک انتریور فیوژن T7-T12 طریق برش دنده پنجم سمت چپ انجام شد و هیچ‎ عارضه‌ای مشاهده نشد. بعد از ۱۰ روز بیمار تحت فیوژن پوستریور T2-L3 با کمک قلاب قرار گرفت. روز بعد از جراحی PSF، بیمار تاکی پنه و دیسترس تنفسی به‎علت تظاهر کایلوتوراکس پیدا کرد. علت گزارش این بیمار، بروز کایلوتوراکس به‎علت یک سبب شناسی غیرشایع بود. تظاهر کایلوتوراکس بعد از اپروچ پوستریور ستون فقرات غیرقابل انتظارتر از اپروچ‎های انتریور ستون فقرات می‎باشد. کشیدگی و پارگی مجرای توراسیک به‎دنبال اصلاح دفورمیتی علت اصلی کایلوتوراکس در این بیمار بود.

آیا پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا نقشی در ارتوپدی دارد؟ (توصیه‌های مبتنی بر شواهد)

غلامحسین شاهچراغی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 12, شماره 2, صفحه 84-88

درمان با پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا گسترش زیادی یافته و در 5 سال اختیر کاربرد آن در ارتوپدی افزایش یافته است. غنی بودن فاکتورهای رشد نقش مهمی در بهبود دارد و پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا می‌تواند از طریق مکانیسم‌های متعدد باعث احیای مجدد بافت شود. کاربردهای بالینی و جراحی شامل فیوژن ستون فقرات، کندروپاتی، استئوآرتریت زانو، تندینوپاتی، ضایعات حاد و مزمن بافت نرم، افزایش بهبودی بعد از بازسازی مجدد رباط، و سفتی عضلات می‌باشند. به هرحال در بسیاری موارد، شواهد بالینی محدودی در مورد کاربرد پلاسمای حاوی پلاکت با غلظت بالا وجود دارد. به علاوه، برای درک تغییرپذیری، وجود نظام طبقه‌بندی و شناسایی تفاوت بین محصولات ضروری می‌باشد.