جراحی استخوان و مفاصل ایران

اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز: انجمن جراحان ارتوپدی ایران

سردبير: شاهچراغی-غلامحسین

موضوع :  پزشکی

شاپا چاپی: ۱۷۳۵-۲۹۶۷

شاپا الكترونيكی: ۱۷۳۵-۲۹۷۵

ايميل:  anjoman@iranoa.org

وبسایت:  ijos.ir

تعداد شماره ها: 51

تعداد مقالات: 378

تاریخ به رور رسانی:  1398/12/28

پایایی بین مشاهده‎گر و مشاهده‎گران در مورد روش‎های مختلف بررسی وجود تاندون پالماریس لانگوس و فلکسور سطحی پنجم

علیرضا سعید; افشین احمدزاده حشمتی; امیررضا صادقی فر; الهام رسایی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 14, شماره 4, صفحه 1-6

خلاصه
پیش‎زمینه: برای تعیین وجود تاندون پالماریس لانگوس از تست‎های متعددی استفاده می‎شود. در این مطالعه ما سعی کردیم پایایی درون و بین مشاهده‎گران پنج تست از مشهورترین آنها و همچنین تست فونکسیون عضله فلکسور سطحی پنجم را بررسی نماییم.
مواد و روش‎ها: دو معاینه‎گر که در مورد انجام تست‎ها آموزش دیده و تمرین کرده بودند، 105 داوطلب را در دو نوبت و به فاصله یک ماه مورد بررسی قرار دادند و نتایج معاینه آنها ثبت گردید. میزان پایایی روش‎های مختلف در دو مرحله با اندازه‎گیری Kappa بررسی شد.
یافته‎ها: میزان Kappa برای تست‎های مختلف و مراحل مختلف اندازه‎گیری از 541/0 (پایایی متوسط) تا 813/0 (پایایی تقریبا کامل) برای پالماریس متفاوت بود. بیشترین پایایی درون و بین مشاهده‎گران و همچنین بیشترین توافق با سایر تست‎ها را تست شافر داشت. کمترین میزان Kappa برای تست تامپسون بدست آمد و بقیه تست‎ها پایایی خوب به بالا داشتند. میزان Kappa در مورد پایایی درون و بین مشاهده‎گران برای فلکسور سطحی پنجم به ترتیب 415/0 و 500/0 بود (پایایی متوسط).
نتیجه‎گیری: تست‎های مورد مطالعه دارای پایایی خوبی هستند بجز تست تامپسون که وضعیت متوسطی داشت. به نظر می‎آید تست استاندارد (شافر) بهترین تست برای معاینه وجود یا عدم وجود تاندون پالماریس لانگوس باشد. روش مورد مطالعه برای معاینه فلکسور سطحی پنجم دارای پایی متوسط درون و بین مشاهده‏گران بود.

تاثیر کفی با لبه خارجی 8 درجه برمصرف انرژی و جابه جایی مرکز فشار بیماران استئوآرتریت داخلی زانو در صفحه مدیولترال

علیرضا معزز; غلامرضا امینیان; روشنک بقایی; هدا نبوی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 14, شماره 4, صفحه 7-14

خلاصه
پیش زمینه: استئو آرتریت  یک واکنش فیزیولوژیک در مقابل نیروهای طولی و مکرر اعمال شده به مفصل می باشد، که با افزایش مصرف انرژی و تغییرات در جابه­جایی مرکز فشار در بیماران مبتلا همراه است.بنابراین هدف از این پژوهش بررسی تاثیر کفی با لبه خارجی 8 درجه بر مصرف انرژی و جابه­جایی مرکز فشار در بیماران مبتلا به استئو آرتریت داخلی زانو بود.
روش بررسی: روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. در این پژوهش 26 بیمار مبتلا به استئو آرتریت داخلی زانو  در محدود سنی 40 تا 60 سال به صورت نمونه­گیری غیراحتمالی در دسترس  انتخاب شدند. به منظور اندازه­گیری مصرف انرژی از دستگاه پلارالکترو  و اندازه­گیری جابه جایی مرکز فشار از دستگاه صفحه نیرو  استفاده شد. بیماران در دو حالت با و  بدون استفاده از کفی در طول فرایند راه رفتن مورد مطالعه قرار گرفتند.
یافته­ها: نتایج نشان داد که میانگین مصرف انرژی و جابه­جایی مرکز فشار قبل و بعد از استفاده از کفی کاهش یافت. میانگین مصرف انرژی قبل و بعد از استفاده از کفی به ترتیب381 /0 ،318 /0  ( 001/ 0=p)و میانگین جابه جایی مرکز فشار قبل و بعد از استفاده از کفی به ترتیب 17/23،26/99(001/ 0 p) به دست آمد.
نتیجه­گیری: استفاده از کفی با لبه خارجی 8 درجه درکاهش مصرف انرژی و  جابه­جایی مرکز فشار تاثیر معنادار دارد.

دارو شناسی و ملاحظات بالینی در مورد توکسین بوتولونیوم

سید رامین زرگرباشی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 14, شماره 4, صفحه 15-21

خلاصه
توکسین بوتولونیوم توسط باکتری بی‎هوازی کلستریدیوم بوتولونیوم تولید می‎شود. این باکتری چند نوع مختلف توکسین تولید می‎نماید که بعضی از آنها در انسان از لحاظ فارماکولوژیک فعال می‎باشند.
توکسین بوتولونیم همیشه به یک پروتئین غیرفعال متصل می‎شود همانطور که فرم فعال از دو زنجیره تشکیل شده است که هر کدام ویژگیهای خاص خود را دارد. مکانیسم اثر مهارکردن ریلیز استیل کولین در سیناپس می‎باشد
در این مقاله ما اصول کلی دارو شناسی و نکات بالینی جهت استفاده از این توکسین را مد نظر قرار می‎دهیم و ملاحظات در زمینه‎های خاص هدف این مجال نیست. 

پارامترهای رادیوگرافی 5 زاویه مختلف لگن جهت تعیین دیسپلازی استابولوم در افراد بالغ ایرانی

سید مرتضی کاظمی; شاهین صالحی; سید محمد قریشی; مهرشاد پورسعید اصفهانی; محمد حسبی; ژیلا شرقی; فرشاد صفدری

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 14, شماره 4, صفحه 94-100

مقدمه: دیسپلازی هیپ یکی از دلایل تغییرات دژنراتیو زودهنگام هیپ است. در مطالعات قبلی مقادیر مختلفی برای شیوع این مشکل درافراد نرمال در کشورهای مختلف دنیا گزارش شده است. ما در این مطالعه به بررسی شیوع دیسپلازی هیپ در جامعه نرمال ایرانی و
اندازه گیری پارامترهای مختلف مورفولوژی استابولوم پرداختیم.
مواد و روش ها: در مطالعه حاضر، 586 هیپ متعلق به 293 فرد نرمال از نظر مفاصل هیپ بررسی شدند. در رادیوگرافی ساده قدامی
خلفی 5 پارامتر  central edge angle(CEA)، acetabular angle (AA)، acetabular depth (AD)، acetabular roof obliquity (ARO) و roof angle (RA) اندازه گیری شد. مقادیر بین زنان و مردان و نیز هیپ های سالم و دیسپلاستیک مقایسه شد. همچنین، همبستگی CEA و AA و سایر پارامترها بررسی شد.
نتایج: بر اساس  CEA، 15 هیپ (6/2%) و براساس AA، 19 هیپ (2/3%) دچار دیسپلازی قطعی یا خفیف بودند. مقادیر AD و RA به طور معناداری در مردان بیشتر بود. به غیر از AA و AD، در سایر موارد، همبستگی آماری معناداری بین CEA یا AA و پارامترهای دیگر وجود داشت. مقادیر CEA، AA، ARO و RA در گروه دیسپلاستیک براساس CEA یا AA، با گروه نرمال اختلاف آماری معناداری داشت.
نتیجه گیری: دیسپلازی قطعی در 7/0%، دیسپلازی خفیف در 9/1% دیده شد. باتوجه به این که مقدار CEA بین دو جنس زن و مرد یکسان بود و این زاویه با سایر پارامترهای مورفولوژی استابولوم همبستگی معناداری داشت، به نظر می رسد استفاده از CEA برای ارزیابی وجود دیسپلازی هیپ مناسب تر است.
 

نتایج کوتاه مدت عمل جراحی تعویض مفصل زانو در بیمارستان شهید صدوقی یزد در 57 مورد

محمدرضا سبحان اردکانی; سیدمحمدجلیل ابریشم; مرجان زینلی; حمید ربیعی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 14, شماره 4, صفحه 101-106

مقدمه:  مفصل زانو از جمله مهمترین مفاصل بدن میباشد که تحت تاثیر بیماری های مختلفی قرار میگیرد. استئوآرتریت شایعترین بیماری درگیر کننده زانو میباشد که باعث علایمی از جمله درد ، تورم ، محدودیت حرکتی و ناتوانی فرد می شود. روش های درمانی متعددی از جمله درمان دارویی ، فیزیوتراپی و درمان های جراحی از قبیل دبریدمان آرتروسکوپیک و تعویض مفصل زانو برای این بیماری به کار گرفته شده اند . تعویض مفصل زانو از جمله موثرترین روش های درمانی جهت این بیماری میباشد.

مواد و روش ها: در این مطالعه که از نوعbefore and after میباشد ،تعداد 57 بیمار که تحت جراحی تعویض مفصل زانو در بیمارستان شهید صدوقی یزد قرار گرفته بودند مورد بررسی قرار گرفتند.کلیه بیماران قبل و بعد از عمل معاینه شده و از نظر میزان درد و پرسشنامه های WOMAC ، KSS ،SF-36 مورد بررسی قرار گرفتند. هم چنین رادیوگرافی بعد از عمل بیماران با استفاده از فرم KSRE مورد آنالیز قرار گرفت .

یافته ها:از مجموع 57 بیمار مورد مطالعه ، 51 نفر زن و 6 نفر مرد بودند. میانگین سنی بیماران 65.32 سال بود.بیماران به طور متوسط 7.31 ماه پس از عمل جراحی مورد معاینه وارزیابی مجدد قرار گرفتند.بر اساس فرم KSS، میانگین نمره عملکرد بیماران از 15.27±24.03 قبل از عمل به 8.93±69.66 بعد از عمل افزایش یافته بود و میانگین نمره زانوی بیماران از 7.58±40.43 قبل از عمل به مقدار 7.03± 82.38 بعد از عمل افزیش یافته بود . میانگین نمره WOMAC  بیماران از 11.02±69.21 قبل از عمل به 5.92±25.73 کاهش یافته بود و نمره درد بیماران از 0.77±8.89 قبل از عمل به 1.00±1.54 بعد از عمل کاهش یافته بود. میانگین نمره پرسشنامه کیفیت زندگی SF-36 بیماران از 18.85±45.75 قبل از عمل به 17.86±65.26 بعد از عمل افزایش یافته بود. در بررسی نتایج تصویربرداری بیماران ، میانگین زاویه آلفا 0.98±97.5 ، میانگین زاویه بتا1.11±89.78 ، میانگین زاویه گاما 1.62±2.57 و میانگین زاویه دلتا 0.81±86.38 بدست آمد.

بحث و نتیجه گیری: با توجه به بهبود نمره درد ، عملکرد ، زانو ، دامنه حرکتی و بهبود در کیفیت زندگی ، جراحی تعویض مفصل زانو درمان موثر و قطعی برای استئوآرتریت زانو میباشد .

مقایسه قدرت Grip و Pinch در دستیاران و متخصصان رشته های ارتوپدی با سایر رشته های بالینی

فریور لاهیجی; سهراب کیهانی; پگاه کشاورز

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 14, شماره 4, صفحه 107-115

خلاصه
پیش‎زمینه: قدرت گرفتن اجسام می‎تواند عملکرد دست را به‎عنوان یک شاخص, سلامت عمومی  پیش‎بینی نماید. باتوجه به اینکه بنظر می‎رسد برخی از رشته‎های تخصص بالینی نیازمند کارهای وابسته به دست سنگین‎تر و به مراتب ظریف‎تر می‎باشند و در نتیجه افرادی که وارد این رشته‎ها می‎شوند با داشتن این فاکتور در فعالیت بالینی خود موفق‎ترند. این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه بین قدرت دست (Grip & Pinch) بین دستیاران و متخصصان رشته‎های ارتوپدی با سایر رشته‎ها صورت گرفته تا این فرضیه به اثبات برسد.
مواد و روش‎ها: 164 پزشک دانشگاهی با شرایط سلامتی مطلوب، به‎طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. برای اندازه‎گیری قدرت گرفتن از یک دینامومتر دستی استفاده شد. همه اندازه‎های با استفاده از روش‎های استاندارد اندازه‎گیری شد.نتایج ثبت و آنالیز شد.
یافته‌ها: این مطالعه نشان داد که قدرت Grip دست راست و چپ در دستیاران و متخصصین رشته ارتوپدی نسبت به سایر رشته‎ها بالاتر است ولی در قدرت  Pinchتفاوتی دیده نشد. در مطالعه حاضر 2/87 % افراد راست دست و 8/12 % جپ دست بوده‎اند. در مطالعه ما قدرت grip  در اساتید با میانگین سن 44.8 سال و انحراف معیار 10.27 از رزیدنت‎های رشته ارتوپدی و غیرارتوپدی به‎طور معنادار بیشتر بود. در این پژوهش قدرت grip هر دو دست در گروه ارتوپدها به‎طور معنادار بیشتر از گروه غیر ارتوپدها بوده است.(8519/48 (36320/2 SD) در برابر 8675/41 10/94105  SD)P). اما در قدرت Pinch هر دو دست در گروه ارتوپدها نسبت به گروه غیرارتوپدها تفاوت معناداری وجود نداشت. (4815/9 ( 70858/0 SD) در برابر 5381/9 86404/1 SD)P 0/799 ).
نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه قدرت Grip دست راست و چپ در دستیاران و متخصصین رشته ارتوپدی نسبت به سایر رشته‎ها بالاتر است ولی در قدرت Pinch تفاوتی دیده نشد.A
   pinch