جراحی استخوان و مفاصل ایران

اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز: انجمن جراحان ارتوپدی ایران

سردبير: شاهچراغی-غلامحسین

موضوع :  پزشکی

شاپا چاپی: ۱۷۳۵-۲۹۶۷

شاپا الكترونيكی: ۱۷۳۵-۲۹۷۵

ايميل:  anjoman@iranoa.org

وبسایت:  ijos.ir

تعداد شماره ها: 51

تعداد مقالات: 378

تاریخ به رور رسانی:  1398/12/28

مقایسه ژل پلاسمای غنی از پلاکت اتولوگ و زنولوگ در ترمیم تجربی قطع تاندون در مدل حیوانی خرگوش

ایرج کریمی; امین بیغم صادق; احمد عریان; زهره رحمانی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 13, شماره 3, صفحه 106-113

مقدمه: پارگی تاندون از آسیب‌های متداول می‌باشد. علی‌رغم درمان جراحی تاندون آسیب دیده، نتایج حاصل مطلوب نبوده و در بهترین حالت، تاندون ترمیم یافته، تقریبا نیمی از خواص مکانیکی را بعد از مدتی به‌دست می‌آورد. هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر ژل پلاکتی زنولوگوس بر روند ترمیم و مقایسه آن با ژل پلاکتی اتولوگوس در مدل حیوانی خرگوش بود.

مواد و روش‌ها: ۴۵ خرگوش بالغ در محدوده سنی ۷ ماه تا ۱ سال به ۳ گروه اتولوگ، زنولوگ و شاهد تقسیم شدند. بعد از قطع تاندون خم کننده سطحی انگشتان و بخیه به روش مایر، ۰/۵ سی سی ژل پلاکتی اتولوگ یا زنولوگ - بسته به گروه مربوطه - در محل تزریق شد. در گروه شاهد هیچ ماده‎ای تزریق نشد. در روزهای ۷، ۱۴ و۲۱ پنج حیوان از هر گروه معدوم و تاندون آنها برداشته شد. سپس آزمایش بیومکانیک و هیستوپاتولوژیک بر روی آنها انجام گردید. نتایج حاصل از نظر آماری بررسی شدند.

یافته‌ها: در فاکتورهای بیومکانیکی سه گروه، در روز۷ و ۲۸ تفاوت آماری معنی‌دار مشاهده شد .این فاکتورها در گروه اتولوگ و زنولوگ بهتر از گروه شاهد و در گروه اتولوگ بهتر از گروه زنولوگ بود. از نظر فاکتورهای هیستوپاتولوژی اختلاف آماری معنی‌دار بین گروه‌های اتولوگ و شاهد و همچنین اتولوگ و زنولوگ در میزان بلوغ فیبروبلاست‌ها در هفته‌های مختلف مشاهده شد.

نتیجه‌گیری: ژل پلاکتی زنولوگ روند مثبتی بر روند ترمیم دارد، اما اثر آن بهتر از ژل پلاکتی اتولوگ نمی‌باشد.

تأثیر پد بین‎انگشتی بر تعادل و جا‎به‎جایی مرکز فشار کف‎پا در سالمندان دچار انحراف به خارج شست پا

محمدکریم گلناری; امیر حسین کهلایی; عباس رحیمی; سیدمهدی طباطبایی; ژاندارک اقلیدی; علی اصغر جامه بزرگی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 13, شماره 3, صفحه 114-120

پیش‎زمینه: انحراف به خارج شست پا، شایع‎ترین دفورمیتی‎ پا می‌باشد و با تغییر راستای انگشتان و تغییر در مرکز فشار کف پا و قدرت تعادل فرد همراه است. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر کاربرد پدهای سیلیکونی بین‌انگشتی در وضعیت تعادلی و بیومکانیکی مبتلایان به این دفورمیتی بود.

مواد و روش‎ها: مطالعه از نوع شبه تجربی بود و برروی ۲۴ فرد مبتلا به انحراف به خارج شست پا در یک بیمارستان آموزشی تهران انجام شد. اطلاعات مربوط به نوسانات مرکز فشار کف پا، ازطریق صفحه نیروی BERTEC جمع‎آوری گردید. سنجش تعادل با دو آزمون TUG و FR انجام شد. نوسانات مرکز فشار در دو مرحله بدون استفاده از پد و با استفاده از پد به مدت ۱۵ ثانیه بررسی گردید و متغیرهای جابه‎جایی مرکز فشاردر جهت جلویی ـ پشتی، داخلی‌ـ خارجی، طول مسیر طی شده مرکز فشار، سرعت جابه‎جایی مرکز فشار و سطح نوسان وضعیتی به‎دست آمد. داده‌ها با روش‌های آماری بررسی شدند

یافته‎ها: استفاده از پد بین‌انگشتی در جابه‎جایی مرکز فشار در جهت جلویی‌ـ پشتی، داخلی‌ـ خارجی، سطح نوسان وضعیتی، سرعت جابه‎جایی مرکز فشار و طول مسیر مرکز فشار تاثیر نداشت (p≥۰/۰۵)؛ اما نتایج آزمون‌های تعادلی را بهبود بخشید (p۰/۰۵)

نتیجه‎گیری: استفاده از پد بین‌انگشتی باعث تغییر در جابه‎جایی مرکز فشار کف پا و مقادیر سرعت، سطح نوسان وضعیتی و طول مسیر جابه‎جایی مرکز فشار کف پا دچار انحراف به خارج شست پا نمی‎شود، اما در بهبود نتیجه آزمون‎های تعادلی موثر است.

بررسی تأثیر واریاسیون‎های پالماریس لانگوس و فلکسور سطحی پنجم بر قدرت چنگش و نیشگون دست

علیرضا سعید; محمدرضا بانشی; افسین حشمتی; امیررضا صادقی فر; سامان غیاثی; علی اکاتی

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 13, شماره 3, صفحه 121-127

پیش‎زمینه: در زمینه تأثیر وجود یا عدم وجود تاندون پالماریس لانگوس بر قدرت چنگش و نیشگون، بررسی‌هایی انجام شده و تأثیر وجود فلکسور سطحی پنجم دست بر قدرت چنگش نیز مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر وجود یا عدم وجود همزمان و همچنین حالت‎های مختلف کالبدشناسی پالماریس لانگوس و تاندون فلکسور پنجم بر قدرت چنگش و نیشگون بود.

مواد و روش‎ها: در یک مطالعه مقطعی، ۵۲۳ داوطلب و به عبارت دیگر ۱۰۴۶ دست بررسی شد. هر دست، از نظر وجود یا عدم وجود تاندون‎های پالماریس لانگوس و فلکسور سطحی پنجم و احتمال وابستگی تاندون‎های فلکسور سطحی چهارم و پنجم معاینه گردید. سپس قدرت چنگش و نیشگون با دستگاه دینامومتر جامر اندازه‎گیری ‎شدند.

یافته‎ها: وجود یا عدم وجود پالماریس لانگوس برروی قدرت چنگش، و وجود یا عدم وجود فلکسور سطحی بر قدرت چنگش و نیشگون تاثیر نداشتند. تاثیر وجود تاندون پالماریس لانگوس بر قدرت نیشگون، از نظر آماری معنی‌دار بود (۲۵/۳۸ پوند در دست‎های دارای تاندون در مقابل ۲۴/۴۳ پوند در دست‎های بدون تاندون) (p=۰/۰۳). قدرت چنگش و نیشگون در مردان بیش از زنان (۰/۰۰۰۱>p)، و در سمت راست بیشتر از سمت چپ بود (۰/۰۱۳=p)  .

نتیجه‎گیری: به نظر می‎رسد نداشتن تاندون پالماریس لانگوس احتمالاً باعث کاهش قدرت نیشگون دست می‎شود، در حالی که داشتن یا نداشتن تاندون پالماریس بر قدرت چنگش و داشتن یا نداشتن فلکسور پنجم بر قدرت چنگش و نیشگون تأثیر ندارند.

بررسی زاویه چرخش دیستال فمور با سی‌تی اسکن سه بعدی

آرمین نیکزاد; فرید عباس زاده; زهرا سقایی; سهیل مهدی پور; فیروز مددی; مراد کریم پور

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 13, شماره 3, صفحه 128-133

پیش‌زمینه: تعویض مفصل زانو بک درمان استاندارد برای زانوهای مبتلا به ساییدگی است و اندازه‎گیری زاویه چرخش ناحیه دیستال فمور یکی از مهم‎ترین مباحث می‌باشد. در روش‎های متداول، این زاویه به‎صورت دوبعدی و با تصاویر سی‌تی‌ اسکن اندازه‎گیری می‌شود که البته با خطا همراه است. هدف از این تحقیق، بررسی نحوه اندازه‎گیری این زاویه به‎صورت سه‎بعدی بود.

مواد و روش‎ها: با استفاده از تصاویر سی‌تی‌اسکن، مدل­ سه بعدی فمور ۴۰ بیمار با نرم‎افزارهای مهندسی استخراج گردید. با قرار دادن نشانه‎ها، زاویه چرخش ناحیه انتهایی، با استفاده از محورهای برآمدگی پشتی، آناتومیک بین اپی‌کوندیل‌ها، جراحی بین اپی‌کوندیل‌ها و خط وایت ساید در دو نمای عمود بر محور آناتومی و مکانیکی محاسبه شد.

یافته‎ها: در حالت نمای مشاهده عمود بر محور مکانیکی، میانگین زاویه بین خط برآمدگی پشتی با خط وایت ساید،  محور جراحی بین اپی کوندیل‎ها و محور آناتومیک بین اپی‌کوندیل‎ها به ترتیب برابر با ۳/۴۱ ، ۱/۳۱- و ۵/۵۳ ؛ و در حالت نمای مشاهده عمود بر محور آناتومی، به ترتیب ۰/۷۴- ، ۱/۲۶- و ۵/۶۷ درجه بود. نمودار بلند ـ آلتمن نشان داد، جز در محورهای بین اپی‌کوندیل‌ها و جراحی بین اپی‌کوندیل‌ها، رابطه‌ای بین سایر زوایا وجود ندارد.

نتیجه‎گیری: محورهای برآمدگی پشتی، آناتومیک بین اپی‌کوندیل‌ها، جراحی بین اپی‌کوندیل‌ها، تحت تأثیر نمای اندازه‎گیری نمی‎باشند، اما اختلاف حدود ۴ درجه‎ نشان می‌دهد اندازه‎گیری‎هایی که بر مبنای محور خط وایت ساید انجام می‎گیرد، تحت تأثیر نحوه قرارگیری اندام می‎باشد. عدم ارتباط این خطوط نشان می‎دهد که باید محورهای دیگر و بیشتری برای بهبود عمل جراحی استفاده شود.

بررسی رابطه ادم حاد ایزوله استخوان با درد در بیماران با ترومای حاد زانو

فردین میرزاطلوعی; نسرین نوایی فر; علی تبریزی; شیوا غیور

جراحی استخوان و مفاصل ایران, دوره 13, شماره 3, صفحه 134-138

پیش‌زمینه:. «بوروز» (bruise) در ام‎آرآی استخوان یک تغییر سیگنال در مغز استخوان است و می‎تواند ناشی از ادم، خونریزی یا شکستگی ترابکول‎های استخوانی باشد. تحلیل دقیق محل «بوروز» می‎تواند الگوی آسیب را مشخص کند و بینش بهتری در مورد ضایعات ساختارهای داخلی همراه در زانو فراهم نماید. در این پژوهش، رابطه بین رخداد، محل و شدت درد با «بوروز» استخوان بررسی شد.

مواد و روش‎ها:  در این مطالعه آینده‌نگر، ۲۲ بیمار (۲۰ مرد، ۲ زن) با «بوروز» استخوان ایزوله به دنبال ترومای حاد زانو در یک مرکز درمانی بررسی شدند. برای نمره درد بیماران، از مقیاس بینایی درد (VAS) و برای محاسبه حجم «بوروز» در ام‎آرآی، از بردار سه بعدی A×B×C استفاده شد. با  نرم افزار تحلیل تصاویر، شدت «بوروز» در مقطع کرونال بر حسب پیکسل تعیین شد و رابطه بین شدت درد و توزیع محل «بوروز» محاسبه گردید.

یافته‎ها: بین سن و شدت درد بیماران؛ و همچنین بین محل «بوروز» و محل حداکثر شدت درد رابطه معنی‌داری وجود نداشت ( p≥۰/۰۵). میانگین حجم «بوروز» در بیماران ۸/۷۷±۸/۱۲ سانتی‌متر مربع و میانگین شدت درد ۱/۷۸±۴/۶۳ بود و بین این دو متغیر ارتباط معنی‎داری وجود نداشت. میانگین شدت «بوروز»، ۱۷۶/۴±۴۲/۴۷ پیکسل و میانگین شدت درد ۱/۷۸±۴/۶۳  بود، یعنی با افزایش شدت «بوروز» استخوان، شدت درد نیز افزایش یافت.

نتیجه‎گیری: یافته‌های این مطالعه نشان دادند شدت ادم حاد استخوانی، موثرترین عامل در افزایش شدت درد می‌باشد.