پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی

اطلاعات نشریه

صاحب امتیاز: دانشگاه گنبد کاووس

سردبير: رحمان پاتیمار

موضوع :  کشاورزی و منابع طبیعی

شاپا: ۲۴۲۳-۶۳۴۹

ايميل:  ghec.jair@gmail.com

وبسایت:  jair.gonbad.ac.ir

تعداد شماره ها: 27

تعداد مقالات: 459

تاریخ به رور رسانی:  1398/12/28

شماره جاری

بررسی تأثیر فاضلاب شهر سنندج بر ساختار سنی و برخی خصوصیات رشد ماهی سفید رودخانه‌ای Squalius cephalus (Linnaeus, 1758) در رودخانه قشلاق سنندج

حمید حسین پور; برزان بهرامی کمانگر; وحید زادمجید; ادریس قادری

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 1-16

به‌منظور تعیین ساختار سنی و رشد ماهی سفید رودخانه­ای (S. cephalus) در رودخانه قشلاق سنندج، دو منطقه در بخش‌های بالا دست (ناحیه نایسر با آب کیفیت مناسب) و پایین دست (ناحیه سواریان با آب کیفیت نامناسب) انتخاب و در طی چهار فصل از هر دو منطقه تعداد280 عدد ماهی سفید رودخانه‌ای با استفاده از دستگاه الکتروشوکر و تور پرتابی صید گردید. نسبت جنسی نر به ماده در منطقه نایسر 1 به 86/1 و در منطقه سواریان 1 به 61/0 تعیین گردید، که متفاوت از نسبت مورد انتظار 1 به 1 بود. ماهیان صید شده در گروه‌های سنی +0 تا +5  قرار داشتند. رابطه طول چنگالی - وزن بدن در منطقه نایسر آلومتریک منفی و در سواریان ایزومتریک به‌دست آمد. مقایسه میانگین طول چنگالی و وزن بدن ماهیان در دو منطقه و در گروه‌های سنی متناظر نشان‌دهنده اندازه بزرگتر این صفات در برخی گروه‌های سنی ماهیان منطقه سواریان نسبت به نایسر می‌باشد. پارامتر‌ حداکثر طول احتمالی در کل رودخانه قشلاق براساس معادله رشد فان ‌برتالانفی در جنس‌های نر و ماده به‌ترتیب معادل 2/28 و 5/35 سانتی‌متر تعیین گردید. مقادیر ضریب چاقی در کل رودخانه برای جنس نر 53/1 و برای جنس ماده 55/1 به‌دست آمد. هم­چنین مقایسه جفتی ضرایب چاقی بین گروه‌های سنی در دو منطقه مورد بررسی نشان‌داد که در بیشتر گروه‌های سنی ضریب چاقی ماهیان در منطقه سواریان به‌طور معنی‌دار بیشتر از گروه‌های سنی مشابه در نایسر می‌باشند. نتایج این مطالعه نشان داد که برخی از ویژگی‌های زیست‌شناسی ماهی سفید رودخانه‌ای در منطقه سواریان متفاوت از منطقه نایسر بوده و این تفاوت‌ها می‌تواند ناشی از ورود فاضلاب شهر سنندج به درون رودخانه قشلاق در منطقه سواریان باشد.
 

ارتباطات بین خصوصیات مورفولوژیک کانال نهری و زیستگاه های درون نهری بر جمعیت‌های ماهیان در نهرهای استان گلستان

عبدالعظیم فاضل; رسول قربانی; عبدالرضا بهره مند; عبدالرسول سلمان ماهینی

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 17-30

چهار نهر با خصوصیات مختلف برای مطالعه تاثیر فاکتورهای محیطی بر جمعیت های ماهیان با استفاده از آنالیز های غیر مستقیم (آنالیز تطبیقی قوس گیری شده(Detrended Correspondence Analysis, DCA)) و مستقیم (آنالیز فزونگی (Redundancy Analysis, RDA)) گرادیان در استان گلستان انتخاب گردید. نتایج DCA بر روی داده های حضور و عدم حضور و فراوانی نسبی ماهیان بخوبی شیب تغییرات را توضیح داده و نشان داد که گونه ها از الگوی خطی تغییرات تبعیت می کنند. نتایج آنالیز RDA در نهرها نشان داد که داده های چهار نهر به ترتیب 8/74 و 5/77 درصد از اختلاف بین نهرها برای حضور و عدم حضور و فراوانی نسبی ماهیان را به خود اختصاص داده اند. با بررسی محورهای اول و دوم در آنالیز فزونگی مشخص شد که محور اول بیشتر با خصوصیات زیستگاهی و محور دوم نیز با خصوصیات مروفولوژی کانال نهر همبستگی دارد. براساس نمودارهای RDA می توان گفت که سگ ماهی جویباری و سیاه ماهی بیشتر در نهرهای زرین گل و تیل آباد حضور داشته و همبستگی بالایی با خصوصیاتی از قبیل درصد پوشش گیاهی و درصد بسترهای قلوه سنگی از محور اول و عمق متوسط حداقل جریان، عرض متوسط حداقل جریان در محور دوم دارند. در حالیکه ماهی آلبرنوئید و گاو ماهی نیز بیشترین همبستگی را با درصد ذرات چوبی، درصد مناطق استخری و میزان ماسه در نهرها دارند. بایستی بیان داشت عواملی از قبیل اندازه حوضه آبخیز، خصوصیات هیدروگرافی و ژئومورفولوژی و کاربری اراضی سبب تغییر در مورفولوژی و زیستگاه های نهری شده و در نهایت سبب حذف برخی از گونه ها در نهرهای مجاور می شود.

پویایی جمعیت تاس ماهی ایرانی Acipenser persicus Borodin, 1897 با استفاده از مدل شبیه‌سازی مونت‌کارلو و روش بوت‌استرپ در جنوب دریای خزر (مطالعه موردی: استان گیلان)

هادی رییسی; امیرعلی مرادی نسب; رحمان پاتیمار; احسان کامرانی; سارا حق پرست

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 31-44

در این مطالعه پویایی­شناسی تاس­ماهی ایرانی (A.persicus)با استفاده از یک مدل ساختار سنی که درون اجزای مدل با استفاده از شبیه­سازی مونت­کارلو و بوت­استرپ عدم قطعیت گنجانده شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. داده­های فراوانی طولی تعداد 4376 نمونه حاصل صید تورهای پره به‌صورت صید ضمنی، تورهای گوشگیر ثابت و کشفیات یگان حفاظت در بین سال­های 1389-1380 برای بررسی پارامترهای رشد به نرم­افزار FiSAT II وارد شد. با استفاده از فراوانی طولی طبقه­بندی ماهانه در نرم­افزار FiSAT II، به روش الفان 1 (ELEFAN 1) میزان L∞ و K به‌ترتیب 203 سانتی­متر و  year-1 08/0 برآورد و با استفاده از مقادیر یاد شده میزان t0، 94/0- سال به‌دست آمد. میزان مرگ و میر طبیعی با استفاده از فرمول تجربی پائولیyear-114/0 محاسبه شد. میزان مرگ و میر کل به‌دست آمده با استفاده از منحنی صید برای تاس­ماهی ایرانی year-1 26/0 برآورد شد. ضریب بهره­برداری 61/0 برآورد گردید. فاصله اطمینان برای مقادیر Z در روش بوت­استرپ بین year-1327/0 تا 195/0 با میانیگین 2405/0 به‌دست آمد. فاصله اطمینان برای مقادیر Z در روش مونت­کارلو با گنجاندن خطای نمونه­برداری بینyear-1 289/0-169/0 با میانگین 244/0 به‌دست آمد. نتایج نشان داد که گنجاندن مقادیر به‌دست آمده در مدل­های ارزیابی ذخایر تاس­ماهی ایرانی می­تواند دقت بیشتری در ارزیابی جمعیت این گونه در آینده ایجاد کند.
 

ارزیابی تنوع‌زیستی ماهیان در زیستگاه‌های مصنوعی خلیج فارس (استان هرمزگان، بنادر سلخ و بستانه)

سیامک بهزادی; محمد درویشی; علی سالارپوری; غلامعلی اکبرزاده; آرزو وهاب نژاد; شهرام صیدمرادی; سید پرویز محبی نوذر

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 45-58

زیستگاه‌های مصنوعی به‌منظور بازسازی ذخایرو افزایش تنوع زیستی آبزیان در دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این مطالعه تنوع زیستی ماهیان در زیستگاه‌های مصنوعی در سه ایستگاه، شماره 1 شامل سازه‌های لوله­ای در بندر سلخ، ایستگاه شماره 2 سازه­های لوله­ای در بندر بستانه و ایستگاه 3 ترکیبی از سازه‌های هرمی، کروی و لوله‌ای در بندر بستانه در اعماق 20 متری مورد ارزیابی واقع شد. پژوهش حاضر به‌روش برآورد آبزیان توسط مشاهده مستقیم و در قالب طرح تصادفی به مدت یکسال (از دی ماه ‌1395 تااسفند 1396)، به صورت فصلی انجام گردید. بیشینه شاخص‌های غناء شانون- وینر، سیمپسون، و مارگالف به ترتیب برابر 5/2، 88/0 و 32/8 در ایستگاه 3 نتیجه‌گیری شد. همچنین بیشترین مقدار شاخص شانون-‌وینر (17/3) و سیمپسون (95/0) مربوط به پروانه آنتن‌دار (H. acuminatus) و بیشترین مقدار شاخص غناء مارگالف (02/5) در ماهی هاماد (P. maculosus) برآورد گردید. نتایج مربوط به آنالیز SHE نشان داد توزیع اجتماعات در سطح ایستگاه‌ها از مدل لوگ نرمال و در سطح گونه‌ها از مدل عصای شکسته مک‌آرتور تبعیت می‌نماید که این مدل توزیع متعادل‌تر منابع بین اعضاء جامعه را بازگو می‌نماید. در این پژوهش نتیجه‌گیری شد زیستگاه‌های مصنوعی در افزایش تنوع زیستی نقش به‌سزائی دارد و پیچیدگی ساختار فیزیکی آنها در افزایش تنوع زیستی نقش مثبتی را ایفا می‌نماید.

تراکم و پراکنش ماهیان کوپر (Forsskal, 1775) Argyrops spinifer، گیش پهن (Bleeker, 1852) Carangoides talamparoides و حسون معمولی Saurida tumbil (Bloch, 1795) در فصل بهار، خلیج فارس (استان بوشهر)

سید یوسف پیغمبری; بهادر مقیمی تیلمی; مجتبی پولادی; مسلم دلیری

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 59-76

با توجه به اهمیت ارزیابی ذخایر آبزیان در خلیج فارس، تحقیق حاضر جهت تعیین تراکم و توزیع سه گونه ماهی کوپر (A. spinifer)، گیش پهن (C. talamparoides) و حسون معمولی (S. tumbil) در سه لایه عمقی 20-10 متر، 30-20 متر و بیش از 30 متر، طی فصل بهار 1391 در آبهای استان بوشهر انجام شده است. عملیات نمونه‌برداری توسط کشتی ترالر کلاس طبس، طی 27 بار توراندازی با استفاده از تور ترال کف انجام شد. میزان میانگین CPUA و توده زنده برای هرکدام از سه گونه حسون، گیش پهن و کوپر در منطقه صیادی به‌ترتیب 22/27711 ± 23/218217 (gr/km2) و 15/8851 تن، 74/22114 ± 20/159192 (gr/km2) و 02/6457 تن، 04/30789 ± 47/171757 (gr/km2) و 68/6966 تن برآورد گردید که بیانگر وجود پتانسیل صید تجاری این سه گونه در منطقه مطاف، در فصل بهار است. میانگین CPUE سه گونه حسون، گیش پهن و کوپر، به‌ترتیب 50/4 ± 07/38، 11/5 ± 44/35 و 80/5 ± 69/33  کیلوگرم در ساعت برآورد شد. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که تراکم ماهی حسون معمولی و کوپر در اعماق بالای 30 متر افزایش می‌یابد، درحالی‌که بیشترین تراکم ماهی گیش پهن نیز در عمق 30-20 متری مشاهده شد.
 

نقش بزرگ بی‌مهرگان کفزی در تغذیه برخی ماهیان استخوانی، اقتصادی منطقه گهرباران – خزر جنوبی

مهدی نادری جلودار; عبدا هاشمیان; ابوالقاسم روحی کلاهگر; محمد علی افرایی بندپی; حسن فضلی; علی مکرمی

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 77-92

نمونه‌برداری از ماهیان و بزرگ بی‌مهرگان کفزی در منطقه گهرباران مازندران با انتخاب چهار ایستگاه در اعماق 5 و 10 متر به‌صورت ماهانه از اردیبهشت 1392 لغایت فروردین  1393 صورت گرفت. از 6 گونه ماهی صید شده، گونه‌های ماهی سفید (R. kutum) و کفال طلایی (L. aurata) به‌ترتیب 05/73و 67/24 درصد از کل صید را به‌خود اختصاص دادند. تعداد 565902 عدد بزرگ بی‌مهرگان کفزی شناسایی شده که متعلق به 22 گونه از 9 خانواده بودند. رده سخت­پوستان با دارا بودن 16 گونه، بیشترین تعداد گونه‌ها را نسبت به رده‌های دیگر داشت. Cerastorderma و Balanus غذای‌عمومی ماهی‌ سفید بوده و به‌ترتیب اهمیت شکم­پایان (Gastropoda)، خرچنگ (Crabs)، تخم ماهیان (Fish eggs)، جلیک­های رشته­ای (Filamentous algae) اقلام غذایی نادر برای این گونه بودند. همچنین غالب تغذیه گونه‌های ماهی کپور معمولی (C. carpio)، کفال طلایی (L. auratus) و کفال پوزه باریک (L. saliens) از بقایای دتریتی بود. پس از دتریت مهمترین اقلام غذایی برای ماهی کپور به‌ترتیب اهمیت شامل نرم تنان دو کفه­ای، صدف آبرا (A. ovata)، شکم پایان، اولیگوخت، کرم نرئیس، تخم ماهیان و جلبک­های رشته­ای بود. پس از دتریت بیشترین اهمیت در تغذیه کفال طلایی مربوط به بالانوس (Balanus)، پوریفرا (Porifera) و فورامینیفرا (Foraminifera) بوده و برای کفال پوزه باریک مربوط به شکم پایان، صدفهای دوکفه­ای و پوریفرا بود. بررسی حاضر نشان داد که اهمیت نسبی دو کفه‌ایها در تغذیه ماهی کپور به مراتب بیشتر از سایر مواد غذایی بود. همچنین دوکفه­ای‌ها  به‌ویژهCerastorderma ، تحت‌تأثیر سازگاری‌ها و مکانیزم‌های رفتاری، فیزیولوژیک و بوم‌شناخت برای ماهی سفید از اهمیت نسبی بالایی برخوردار می‌باشد. باتوجه به ترکیب فراوانی بزرگ بی‌مهرگان کفزی و کاهش ذخایر دو کفه‌ایها در منطقه گهرباران و در اکوسیستم دریای خزر، این طعمه مهم غذایی برای ذخایر ماهی سفید دریای خزر کافی نیست.

تغییرات ترکیب صید در خانواده گیش ماهیان (Carangidae) طی دوره تاریکی و روشنایی با استفاده از روش صید ترال

همایون حسین زاده صحافی; آرزو وهاب نژاد; رضا دهقانی; هوشنگ انصاری; تورج ولی نسب; سیامک بهزادی; علی نقی سرپناه; حمید اسحق زاده

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 93-108

این مطالعه با هدف برآورد میزان صید و تعیین اثر عامل تاریکی و روشنایی بر ترکیب گونه‌ای صید در صیدگاههای استان خوزستان، بوشهر و هرمزگان با استفاده از تور ترال در اردیبهشت‌ماه 1395 صورت گرفت. به منظور مقایسه میزان صید اعضای خانواده گیش ماهیان، زمان توراندازی به نحوی طراحی گردید تا در طی مدت صید در هر 57 ایستگاه دوره تاریکی (6 تا 8 شب) و دوره روشنایی (8- 10 صبح) رعایت گردد. در این مطالعه در مجموع 18/34937 کیلوگرم آبزی صید شد. میزان صید در 17 ایستگاه استان بوشهر در کل 38/22696 کیلوگرم، در 20 ایستگاه استان هرمزگان در کل 5/10611 کیلوگرم و در 20 ایستگاه استـان خوزستان در کل 3/1629 کیلوگرم بود. ماهیان استخوانی، غضروفی و بی مهرگان به‌ترتیب 92/86، 32/12 و 76/0 درصد از وزن کل صید را به‌خود اختصاص دادند. بیشترین درصد وقوع صید در ایستگاههای نمونه‌برداری شده راNemipteridae ، Rays،Sphyraenidae ، Synodontidae، Psettoididae، Scomberomorus guttatus و Platycephalus indicus به‌خود اختصاص دادند. میانگین صید به‌ازای واحد تلاش صیادی (CPUE) برای سه استان مورد مطالعه در زمان تاریکی و روشنایی نشان داد که در خانواده گیش‌ماهیان، گونه‌های سارم دهان­بزرگ و گیش ‌پوزه‌دار (همام) دارای تفاوت معنی‌داری در تاریکی و روشنایی می‌باشند. نتایج تحقیق نشان داد در میان گونه‌های ماهی مورد بررسی خنو خاکستری و راشگوماهیان دارای بیشترین میزان صید در زمان شب بودند. نتایج حاصل از این مطالعه می‌تواند برای تأمین گونه مورد هدف در تور ترال در دوره‌های روشنایی و تاریکی مورد استفاده قرار گیرد.

مقایسه پارامترهای رشد، هورمون کورتیزول و بیان ژن‌های مرتبط با استرس و رشد ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان Oncorhynchus mykiss (Walbaum, 1792) در دو سیستم باز و بازگردشی

سعید زاهدی; آرش اکبرزاده; جلیل مهرزاد; احمد نوری; محمد هرسیج

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 109-124

پرورش ماهی در سیستمهای بازگردشی طی سالهای اخیر رو به گسترش بوده ولی اثرات استفاده از آب برگشتی به‌خوبی مشخص نیست. هدف از این مطالعه، مقایسه عملکرد رشد، استرس و بیان ژنهای ماهیچه­ای مرتبط با استرس و رشد قزل­آلای رنگین­کمان (O. mykiss) در دو سیستم باز و بازگردشی است. به این منظور، قزل­آلای جوان تمام ماده با تراکم نگهداری 44 کیلوگرم بر مترمربع و تراکم بارگذاری 1 لیتر بر دقیقه به ازای هر کیلوگرم ماهی در دو سیستم باز (100% آب تازه ورودی) و بازگردشی (با کاهش 66% آب تازه ورودی و جایگزینی آب برگشتی) به‌مدت 60 روز مورد مطالعه قرار گرفت. غلظت آمونیاک کل در سیستم بازگردشی نسبت به سیستم باز افزایش معنی­داری نشان داد. نتایج، کاهش معنی­دار وزن کل ماهیان را در سیستم بازگردشی و به میزان 5/6% در مقایسه با تیمار سیستم باز نشان داد. در تیمار بازگردشی، طول کل، چنگالی و استاندارد و همچنین، نرخ رشد ویژه، کاهش و ضریب چاقی، افزایش داشت که این اختلافها از لحاظ آماری معنی­دار نبود. ضریب تبدیل غذایی افزایش معنی­داری را در سیستم بازگردشی نسبی نشان داد. مواجهه با آب برگشتی، افزایش مقادیر هورمون کورتیزول خون و بیان ماهیچه­ای ژن پروتئین شوک حرارتی 70 (HSP70) را در تیمار بازگردشی نسبت به تیمار باز موجب شد. هیچ اختلاف معنی­داری در بیان ماهیچه­ای ژن­های فاکتور رشد شبه انسولینی 1 (IGF-1) و زنجیره سنگین میوزین (MHC) مشاهده نشد. نتایج این مطالعه نشان می­دهد که استفاده از آب برگشتی کاهش اندک برخی از عملکردهای رشد و افزایش میزان استرس ماهی را موجب می­شود و این کاهش رشد، مجزا از تغییر در بیان ژنهای مرتبط با رشد ماهیچه­ای بررسی شده در این مطالعه است. 
 

اثر سطوح مختلف چربی جیره بر شاخصهای رشد و بیوشیمیایی خون دورگه ماهی ماش (Linnaeus, 1758)Leuciscus aspius ماده × ماهی سفید (Kamensky, 1901) Rutilus kutum نر (♂Leuciscus aspius ♀ × Rutilus kutum )

بهرام فلاحتکار; محمدرضا کمالی کیا; ایرج عفت پناه

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 125-142

ﻣﻄﺎﻟﻌـﻪ حاضر در راستای ﺗﻌﯿﯿـﻦ تأثیرات ﻣﯿـﺰان ﭼﺮﺑﯽ جیره ﺑﺮ شاخص‌های رﺷـﺪ و ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺷـﯿﻤﯿﺎیﯽ ﺑﺪن در دورگه ماهی ماش ماده × ماهی سفید نر (♂ L. aspius ♀ × R. kutum) اﻧﺠﺎم ﺷـﺪ. برای انجام این آزمایش تعداد 252 ماهی با وزن 8/5 ±3/29 گرم (میانگین ± SD) در چارچوب طرح کاملاً تصادفی در شش تیمار سه تکراری تقسیم شدند. ماهی‌ها پس از یک هفته سازگاری با 6 ﺟﯿـﺮه حاوی ﻧﯿﺘـﺮوژن یکسان (40 درﺻﺪ ﭘﺮوﺗﺌﯿـﻦ ﺧﺎم) و ﺳـﻄوح ﭼﺮﺑﯽ متفاوت شامل 7، 10، 13، 16، 19 و 22 درصد، به مدت 56 روز، بر اساس اشتها و سه وعده در روز غذادهی شدند. شاخص‌های مورد بررسی شامل وزن ﻧﻬﺎیﯽ، درﺻﺪ اﻓﺰایﺶ وزن ﺑﺪن، ﻧﺮخ رﺷﺪ ویﮋه، فاکتور وضعیت، ﺿﺮیﺐ ﺗﺒﺪیﻞ ﻏﺬایﯽ، ﺑﺎزده ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ، شاخص کبدی و شاخص احشایی بود. نتایج حاصل گویای معنی‌دار بودن تأثیر سطوح متفاوت چربی جیره‌غذایی بر شاخص‌های ﺿﺮیﺐ ﺗﺒﺪیﻞ ﻏﺬایﯽ و ﺑﺎزده ﭘﺮوﺗﺌﯿﻦ بود. اختلاف معنی‌داری در ترکیب لاشه، میزان پروتئین تام، لیپید کل، کلسترول و تری گلیسرید بین تیمارها دیده نشد. براساس یافته‌های تحقیق حاضر در تغذیه این ماهیان، افزایش میزان چربی جیره تا سطح 16 درصد در جهت بهبود شاخص‌های رشد پیشنهاد می‌گردد.
 

تأثیر سطوح مختلف ویتامین‌های C و E بر شاخص‌های رشد و بازماندگی ماهی کپور معمولی Cyprinus carpio Linnaeus, 1758

مجید محمدنژاد; علی رحیمی; رضا اکرمی

پژوهشهای ماهیشناسی کاربردی, دوره 7, شماره 3, صفحه 143-154

اثرات مثبت ویتامین‌های C و E در رشد ماهی در مطالعات مختلف ثابت شده است. در این تحقیق تأثیر سطوح مختلف ویتامین‌های C و E بر شاخص‌های رشد و بازماندگی ماهی کپور (C. carpio) با استفاده از 9 جیره غذایی شامل ترکیبی از 0، 200 و 400 میلی‌گرم در کیلوگرم ویتامین C و ویتامین E  در سه تکرار به مدت 6 هفته انجام پذیرفت. تعداد 270 قطعه بچه ماهی کپور با متوسط وزن 29/12 گرم پس از دو هفته سازگاری با شرایط جدید  به 27 تانک پرورشی معرفی گردید. نتایج نشان داد که بین گروههای مورد بررسی از نظر میزان وزن و طول بدن ، ضریب تبدیل غذایی (FCR)، ضریب رشد ویژه (SGR)، رشد روزانه (GR)، درصد افزایش وزن بدن (BWI)، ضریب چاقی (CF) و بازماندگی اختلاف معنی‌دار آماری وجود دارد. بیشترین میانگین طول و وزن بدن ماهیان کپور در جیره غذایی حاوی C400+E400 میلی‌گرم در کیلوگرم غذا و کمترین مقدار در ماهیانی که در جیره آنها از هیچکدام از ویتامین­ها استفاده نشد (گروه کنترل) به‌دست آمد. همچنین نتایج نشان داد که بهترین میزان FCR، SGR، BWI، GR و CF در گروه حاوی C400+E400 می‌باشد. ضمن اینکه نتایج نشان داد با افزایش مقدار ویتامین­ها به جیره  بازماندگی ماهیان کپور افزایش یافته است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که افزودن ویتامین به میزان C400+E400 میلی گرم در کیلوگرم جیره غذایی باعث بهترین میزان رشد و بازماندگی در بچه ماهیان کپور می‌گردد.

ابر کلیدواژگان